Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.11.1989, Side 53

Tímarit Máls og menningar - 01.11.1989, Side 53
Snorratorrek þarna beið þess að seðja gráð sína. Og heyrði hann rétt? Var bana- maður hans hér enn á sveimi, aulinn sá? „Hver verður Arni beiskur í kvöld?“ - spurði skólastýran enn. Unglingarnir stungu saman nefjum með vaxandi klið. Brátt heyrðist ekki mannsins mál. „Danni!“ - æpti hás rödd upp yfir kliðinn. - „Dann-i grað-i!“ Skólastýran lyfti hægri hönd og allt datt í dúnalogn. - „Daníel Salómonsson“ - sagði hún - „lofar þú að sýna þig þess verðugan að bregða skólabrandinum í kvöld? Stíg fram og seg ef þú þorir, sit kyrr ella og þeg.“ Það var örlagaþrungin þögn í matsalnum, en svo sté umræddur skólasveinn fram, Snorri sá að það var söngvarinn úr rútunni, sá sem fyrstur hafði flutt honum skiljanlegan texta á móðurmálinu. „Mér langar ekki tilðess“ - sagði hann og saug lengi og fast upp í nefið. - „En éskal alveg gerida." Það varð mikið lófaklapp og píp í salnum og unglingurinn settist. Þegar hávaðinn rénaði þakkaði skólastýran Daníel Salómonssyni fyrir að vilja vera Arni beiskur, og hún sagði honum að koma til sín eftir matinn að sækja skólabrandinn. Svo sneri hún sér að Snorra og sagði kuldalega að nú ætlaði Arinbjörn Ólafsson að segja nokkur orð. Það kom alveg flatt á Snorra og hann saup hveljur. Presturinn sá hvað honum leið og brosti hughreystandi til hans. - „Segðu eitthvað fallegt við krakkana! - sagði hún - „bara nokkur orð.“ Snorri reis hægt á fætur og leit skelfdur á unglingana, honum fannst augu þeirra þrástara á sig út úr matargufunni, illgjörn og hættuleg. „Góðir sveinar" - sagði hann mjóróma, en svo gat hann ekki meir. Presturinn reyndi að blikka hann. „Góðir sveinar“ - kreisti hann aftur fram á varir sínar. Unglingsstelpa sem var svo herðabreið að hún leit út eins og jafn- arma þríhyrningur á hvolfi barði í borðið og æpti: „Heyrðu nú góði! Þú skalt sko vita að hér eru líka konur, og meira að segja í meirihluta!" Og það fór allt í uppnám, hver kvenröddin annarri hærri æpti og mótmælti, Snorri sé niður í sætið og þurkaði kaldan svita af enninu. Skólastýran lyfti hægri hönd ógnandi og þegar þögn var aftur komin á sagði hún stutt og kalt: „Gjöriði svo vel.“ 451
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Tímarit Máls og menningar

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.