Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar - 01.10.2011, Side 186

Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar - 01.10.2011, Side 186
186 deilir ekki með öðrum fjölskyldumeðlimum nema þá örfáum útvöldum úr þeirra hópi. Þannig talar Emmanuel aldrei eða mjög sjaldan um afa sinn við móður sína en spjallar í löngu máli um hann við móðurbróður sinn, Nicolas. Að auki mætti segja að leyndarmálið endi alltaf á því að kvisast út, með einum eða öðrum hætti. Hvað sem því líður veit enginn nákvæmilega hver veit hvað. Leyndarmálið kemur af stað furðulegri aburðarás í innsta kjarna hópsins og veldur þungum deilum meðal einstaklinga innan fjöl- skyldunnar, og þær enduróma í gegnum heilu kynslóðirnar. Höfundurinn nefnir oft hversu erfitt hann á með að ná sambandi við móður sína.18 Leyndarmál er eflaust að finna í öllum fjölskyldum, sum sjúkleg, önnur lít- ilvæg, en aðeins þau sem eru skammarleg hafa raunverulega í för með sér afleiðingar. Maður þegir yfir því sem maður skammast sín fyrir og maður hefur á tilfinningunni að jákvæð leyndarmál hafi ekki í för með sér sjúkleg áhrif eða afleiðingar. Það er samt ekki blygðun sem étur rithöfundinn að innan, vegna þess að hann fjallar um líf afa síns, heldur frekar bannið við því að ræða það opinberlega. Fjölskyldumeðlimir eru einmitt opinberar persónur og það er engu líkara en virðuleiki þeirra bíði alvarlegan hnekki af því. Í raun hvílir alvarleikinn í senn á mikilvægi leyndardómsins og ítarlegum tilraunum til að halda honum leyndum. Þegar fjölskyldan, eða einhver úr henni, beitir þöggun á ákveðinn atburð verða tjáskipti end- anlega ómöguleg og maður skynjar greinilega að hefði Hélène Carrère d’Encausse sjálf sagt æskusögu sína hefði líf fjölskyldunnar allrar verið á allt annan veg. Í tilveru höfundarins hefur grafið um sig og tekið sér bólfestu árátta lyginnar en hún veldur honum miklu hugarangri: Ég þoli ekki að vera sú manngerð sem ekki treystir neinum, er grimm, fær angistarköst og finnur fyrir stjórnlausu hatri þegar þú fjarlægist mig eitt andartak. Ég þoli ekki að vera eins og skælandi krakki sem bíður eftir huggun, sem þykist hata til þess að vera elsk- aður og yfirgefa til þess að vera ekki yfirgefinn. Þetta þoli ég ekki.19 Hugmyndin um lygina, sem gegnsýrir hann, mengar öll andartök tilver- unnar, meira að segja þau augnablik sem hann vildi að væru einlæg og hamingjurík. Þegar hann fer með Sophie vinkonu sinni úr Un roman russe, 18 Emmanuel Carrère, Un roman russe, bls. 356. Höfundurinn hugsar til móður sinnar og rifjar upp „öll þau löngu ár sem við töluðumst ekki við“. 19 Sama rit, bls. 295. NATHALiE TRESCH
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168
Side 169
Side 170
Side 171
Side 172
Side 173
Side 174
Side 175
Side 176
Side 177
Side 178
Side 179
Side 180
Side 181
Side 182
Side 183
Side 184
Side 185
Side 186
Side 187
Side 188
Side 189
Side 190
Side 191
Side 192
Side 193
Side 194
Side 195
Side 196
Side 197
Side 198
Side 199
Side 200
Side 201
Side 202
Side 203
Side 204
Side 205
Side 206
Side 207
Side 208
Side 209
Side 210
Side 211
Side 212
Side 213
Side 214
Side 215
Side 216
Side 217
Side 218
Side 219
Side 220
Side 221
Side 222
Side 223
Side 224
Side 225
Side 226
Side 227
Side 228
Side 229
Side 230
Side 231
Side 232
Side 233
Side 234
Side 235
Side 236
Side 237
Side 238
Side 239
Side 240
Side 241
Side 242
Side 243

x

Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Ritið : tímarit Hugvísindastofnunar
https://timarit.is/publication/1098

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.