Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.2012, Síða 33

Tímarit Máls og menningar - 01.09.2012, Síða 33
„ M a ð u r þa r f e k k i a ð s k r i fa f y r i r s k ú f f u n a“ TMM 2012 · 2 33 hjá [honum], átti staðgott skjól í hjónarúmi og uppþvottavél …“16 Dáti leggst í eymd og volæði, eyðir dögunum í sérrídrykkju og tarotspil með móður sinni en þegar hún greinist með krabbamein og fær þann dóm að hún eigi einungis þrjá til sex mánuði ólifaða tekur hann á sig rögg: [R]aunveruleikinn hrifsaði mig til sín. Ég gekk um íbúðina og virti hana fyrir mér í transkenndri vímu þess sem starir framan í vissuna um hið hverfula. Hver krókur og kimi var eins og göng inn í fortíðina. Freud í rykformi. Ævisaga úr mólekúlum. Líf mitt liðaðist hjá í hólógrami fortíðarbrota og án minnsta fyrirvara var ég gripinn óstjórnlegum létti – þetta væri ekki endir alls, heldur nýtt upphaf. Sjálfur tíminn, þessi ósamstæða kvoða af sviplausum dögum og sjálfsvorkunn varð að heildstæðri óhagganlegri mynd sem stóð kristalskír fyrir augum mér. Héðan í frá yrði sérhver dagur listaverk þar sem pensilstrokurnar tækju ekki mið af öðru en þessu: Að gera Mömmu hamingjusama, síðustu dagana sem hún lifði.17 Dáti leitar að lækningu handa móður sinni og finnur að lokum heimasíðu Libertas, meðferðar­ og líknarstofnunar á herragarðinum Láglandi í Hol­ landi. Hann pantar umsvifalaust gistingu fyrir þau á lúxushóteli í Amsterdam og síðan leggja þau í hann. Líferni mæðginanna eitt og sér virðist til þess fallið að leggja fullfrískt fólk í gröfina en milli þess sem móðirin heimsækir Lágland mála þau bæinn rauðan: „Það eru mjög ýktar lýsingar inn á milli af þeirra svalli, það koma sér­ staklega kaflar þar sem Dáti er mjög djúpt sokkinn í sitt volæði. Mér fannst þetta vera leið til að draga mennskuna og lægðina í honum fram og sorgina við það að missa fótanna við þessar öfgafullu aðstæður þar sem hann þarf virkilega að standa sig. Þetta er í raun leið til að tjá að áskorunin er honum ofviða og það er í raun ekkert hægt að enda lífið eftir einhverri uppskrift eða ganga frá öllu samkvæmt einhverju fyrirfram skrifuðu handriti, aðstæðurnar eru alltaf óvæntar og niðurstaðan aldrei sú sem maður býst við og þetta bugar hann.“ Móðir Dáta, Eva Briem, er sterkari aðilinn í sambandi þeirra. Hún hefur alltaf svör á reiðum höndum og þótt þau svör séu oftar en ekki hreinræktuð vitleysa þá er hún svo viss í sinni sök að Dáta fallast hendur. En þó að Eva hafi sína galla þá býr hún yfir aðdráttarafli og persónutöfrum. Maríanna Clara Lúthersdóttir skrifaði t.d. á vefinn Druslubækur og doðrantar: „Eva er yfirgengileg og í raun óalandi og óferjandi en hún er svo skemmtileg og sönn að henni fyrirgefst allt […] mikið sem mér þykir leiðinlegt að geta ekki fengið mér í glas með henni.“18 Í gegnum Evu fá lesendur líka innsýn inn í hugarheim ákveðinnar kynslóðar sem segja má að standi í skugga þeirrar sem kom á undan, aldamótakynslóðarinnar, og þeirrar sem fylgdi í kjölfarið, 68­kynslóðarinnar: „Í Evu Briem blundar einhver gamalgróinn líberalismi, einhver hluti af frumviðjum hippahreyfingarinnar sem á sér samt föst ítök í eldri gildum borgaramenningar 20. aldarinnar. Hún fæðist áður en frelsi og líberalismi, eins og sonur hennar hefur alist upp við, verða norm. Henni er mjög
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.