Úrval - 01.09.1953, Síða 100

Úrval - 01.09.1953, Síða 100
98 ÚRVAL stjúpmóðir þín hafi keypt nýju fötin sem ég fann uppi á fjós- loftinu? Það er engin sú synd til sem þú ert ekki sekur um: leti og vanþakklæti og van- rækslu og guðlast. Og nú hef ég staðið þig að þeim tveim sem eftir voru: lygi og saurlifnaði. Því að hvað ættir þú annars að gera við fötin? Nema til að fremja saurlifnað? Hann barði Jóa með krepptum hnefanum. Jói þoldi tvö fyrstu höggin; kannski af vana, kannski vegna þess að hann varð svo hissa. Svo hörfaði hann undan, hnipr- aði sig saman og fór að sleikja blóðið sem lagaði úr nef inu. Þeir störðu hvor á annan. — Þú skalt bara reyna að berja mig aftur, sagði hann. Seinna, þegar hann lá stirður og kaldur í rúminu sínu uppi í þakherbergi, heyrði hann radd- irnar berast upp járnlagðan stigann. — Eg keypti þau handa hon- um! sagði frú McEachern. Ég gerði það. Ég keypti þau fyrir smjörpeningana mína. Þú sagðir að ég gæti . . . gæti notað . . . Símon! Símon! — Þú lýgur ennþá klaufa- legar en hann, sagði maðurinn. Rödd hans barzt snögg og hörð, en reiðilaus upp járnlagðan stig- ann og inn til Jóa þar sem hann lá í rúminu. Hann var ekki að hlusta. Kr júptu! Krjúptu! Krjú'ptu Tcona! Biddu guð um náð og fyrirgefningu, ekki mig. Hún hafði alltaf reynt að vera honum góð, allt frá fyrsta des- emberkvöldinu fyrir tólf árum. Hún stóð úti á tröppunum og beið þegar vagninn ók í hlaðið; kúguð og beygð manneskja með gráan hárhnút í hnakkanum og klædd í kjól, annars algerlega kynlaus. Þegar vagninn staðnæmdist kom hún fram eins og hún hefði æft hlutverkið áður: nú átti hún að lyfta honum niður úr sætinu og bera hann inn í húsið. En það hafði engin kona borið hann eftir að hann lærði að ganga. Hann skaut sér undan og gekk sjálfur, trítlaði inn, lítill og ó- lögulegur í þykku ábreiðunni. Hún kom á eftir, laut kvíðin og vandræðaleg yfir hann. Hún lyfti honum upp á stól. Hún kraup niður og reyndi að færa hann úr skónum. En þegar hann sá hvað hún ætlaði að gera, ýtti hann höndunum frá og fór sjálf- ur úr skónum. Hún færði hann úr sokkunum og svo sótti hún heitt vatn í fat. Allt til þessa hafði hann ekki sagt neitt, en nú opnaði hann munninn. — En mér var þvegið í gær, sagði hann. Hún svaraði ekki. Hún lá á hnjánum fyrir framan hann, en hann starði á hárhnútinn og hendurnar sem fitluðu dálítið vandræðalega við fætur hans. Honum fannst þetta svo dásam- legt, að hann sat og beið eftir framhaldinu, óþægilegu fram- haldinu, sem hlaut að koma.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.