Gefn - 01.07.1871, Blaðsíða 28

Gefn - 01.07.1871, Blaðsíða 28
30 sem Grikkir þóktust geta numið nokkuð af; og það er eptir- tektavert hversu líkt stendur á hjáþeim og Norðurlandabúum í því, að þessi vísindasókn til annara þjóða bafði engin áhrif á málið: griskan var svo auðug og liðug að hún gat búið allar hugmyndir sínum eigin hjúpi eða þá hún setti á þær einkennilegt innsigli málsins þó rekja megi orðin til annara mála og þurfti ekki að lána óbreytt útlend orð yíir hvað eina, eins og vér sjáum daglega hin núverandi mál gera: enska, þjóðverska, frakkneska, ítalska, spænska: allt ersam- setníngur úr grisku og latínu, og þessu tylgja flest hin minni háttar málin; en þess verður og að gæta, að rithöfundar Grikkja voru öðruvísi á sig komnir og öðrum andlegum kröptum útbúnir en sá skrælíngjaher sem nú ritar blöð og bæk- ur — þó annars margir sé góðir rithöfundar. Samt megum vér ekki þegja yfir því, ef sannleikans skal gæta, að Grikk- ir (og Rómverjar eptir þeim) voru ekki lausir við eintiján- íngsskap í skoðan sinni á öðrum þjóðum, því þeir fyrirlitu eiginlega alla nema sjálfa sig, hirtu ekki um að læra né skilja neitt mál og kölluðu allar þjóðir »óþjóðir« eða skræl- íngja (barbaros); þeir hæddust að málum þeirra og þektu ekki til neins að kalla fyrir utan Miðjarðarhafslöndin; því Herodotus og Strabon, Pytheas og Hekatæus o. s. fr. eru undantekníngar. J>ó vér getum fundið ýmsar athugasemdir um útlönd víða hjá Grikkjum og Rómverjum (sem voru lærisveinar Grikkja í allri menntan), þá eru þær raunar all- ar á stángli en engin samanhángandi kenníng eða almenn þekkíng sem hafi gengið í gegnum alla þjóðina með þeim sama krapti og sá eiginlegi lífsstraumur andans, sem Grikk- ir eru svo frægir fyrir. En engu að síður eru þessar at- hugasemdir eða bendíngar næsta merkilegar, og því dýr- mætari sem þær eru sjaldgæfari, eins og gimsteinar, því af þeim sést að líf var víðar í heiminum en á Grikklandi, hul- ið og furðulegt líf, og að Grikkir höfðu spurn af því. — Ressi eintrjáníngslega skoðan á útlöndum var í rauninni af- leiðíng menntunarinnar, því þeir gátu ekki annað en fundið
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94

x

Gefn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Gefn
https://timarit.is/publication/93

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.