Gefn - 01.07.1871, Qupperneq 45

47
að guðinn komi til eyjarinnar nítjánda hvert ár. þegar
himintúnglin nái aptur samastað, og vegna þessa kalli Grikkir
nítján ára tíma »Metons-ár« J); en eptir þessa birtíngarstund
leiki guðinn á hörpu og dansi í sífellu um nætur allt í frá
jafndægri á vori og þángað til sjöstjarna rennur upps) og
skemti sér sigri hrósandi; sömuleiðis að fyrir borginni ráði
þeir er nefnist Boreas-niðjar, og sé komnir af Boreasi og
gángi ríki þeirra í ættir.
Að þessi sögn Hekatæus’ sé veruleg »sólarsaga«, mun
hverr geta séð: hann er einmitt að lýsa hásumartímanum 1
norðurheiminum, þegar sólin er alltaf á lopti. parna höfum
vér og trúna um »sólardansinn«, sem er til enn í dag, þó
breytíng sé komin á hana.
Strabon var líka uppi á dögum Augustusar og heíir
ritað ena mestu landabók og þjóðalýsíngu sem til er frá
fornöldinni; hann nefnir Hyperboreana víða, en ekki svo að
vér þurfum að geta þess.
Pausanias ritaði á annari öld eptir Krist. Hann nefnir
Hyperboreana opt, en það er ekki annað en það sem vér
höfum hér tilfært frá hinum, eða þó minna í rauninni; það
helsta er að vér sjáum af honum hvernig sögnrnar gengu
þjóð frá þjóð og hvern veg þær fóru, því hann segir* 2 3) að
Apollonsmusteri sé í Prasiae, borg í Attíku, og þángað hafi
komið gjafir eða fórnir frá Hyperboreunum: J>eir hafi fengið
‘) Meton, læknir og stjömumeistari í Aþenuborg, fann ásamt
Euktemoni túnglöld eða nítján ára öld (kvvsaxatSexaszrjfAi),
sem er það að túngllcveikíng verður á sömu stund og degi nít-
jánda hvert ár, og kallar Diodorus það ánoxa-áaTamv twv
áoTpwv og talar nákvæmar nm það L. XII. c. 36. þetta fann
Meton 432 árum f'. Kr. — Sb. Salmasii Exerc. in Solin. (Paris
1629) Vol. I p. 718—759 og Ideler, Handb. d. Chronol. I,
297 «tc.
2) pá byrjaði sumarið hjá Grikkjum, en endaði þegar stjarna
gekk undir.
3) Lib. I. c. 31.