Skírnir - 01.12.1918, Page 3

•» J
Astríður Olafsdóttir SYiakonungs.
i.
Undir gálga Olafs digra
Ottar svarti í höll var leiddur.
Ekki fór hann feimulega,
Fangaklæddur vel og greiddur.
Undan dökkri skör á skáldi
Slcinu augun langt á vegi,
Sem þau fyrst í mynd hans mættu
Manni, svip þó greindi eigi.
Kongur bar til Ottars illan
Afbrýðinnar hatursþunga,
Banasök var kvæðið kunna,
Kveðið fyr um drotuing unga.
Fyrir söngsins hug til hennar
Höfuð sitt ’ann átti að láta.
Hirðin skildi hlýða á, að
Hegning þessi stæði máta.
II.
•Óttar gekk að hástól hilmis,
Hneigði fyrir drotnum lýða —:
»Eg er skáld og kann að kveða,
Kongur þú og sæmd að hlýða
Lofi þínu, ljóði mínu.
Leyfið það eg flytji, herra!«
18