Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.12.1947, Side 88

Kirkjuritið - 01.12.1947, Side 88
356 Guðmundur Einarsson: Nóv. - Des. bæði sem ræðumaður og söngmaður, enda unni hann söng- list og efldi hana á allan hátt, svo að ekki er ofsagt, að hann hafi áratugum saman hvorki talið eftir fé né fyrirhöfn til þess að efla gengi þessarar göfugu listar og kenna öðrum að njóta hennar. öll embættisár sín var séra Ölafur jafnframt bóndi, og fcjó góðu búi, eins og flestir prestar landsins hafa gjört fram til síðustu ára, og hann vann sjálfur að búi sínu með fólki sínu, því gengu störfin svo vel og unnið var með áhuga. Fram yfir áttrætt gekk hann að heyskap á sumrum, sló og batt; gerði sjálfur erfiðustu verkin, ef með þurfti, svo að hann var til fyrirmyndar söfnuðum sínum í verklegum efnum eins og hann var leiðtogi þeirra í andlegum efnum. Auk embættisstarfanna og búskaparins hafði séra Ólaf- ur mörgum trúnaðarstörfum að sinna, fyrir sveit sína og sýslu, því að sýslunefndarmaður var hann í mörg ár, og öll þessi störf rækti hann svo vel, að allir dáðust að, enda kveður sonur hans það mest áberandi eiginleika í fari föð- ur síns, hve skyldurækinn hann var. Hann segir: „Það skiptir ekki máli, hvort það var embætti hans eða önnur trúnaðarstörf, sem honum væri falin, skyldurækni hans var sú sama og svo takmarkalaus, að stundum stappaði nærri ofurkappi." Og þetta vitum við allir, sem þekktum Ólaf sál., að er sannleikur; skylduræknin var honum í blóð borin, og því rækti hann öll sín störf svo afburða vel. Þess- vegna var líka svo oft leitað til þessa ágæta manns og prests með hin margvíslegu trúnaðarstörf, á heimili, sveit og byggð, og hann brást aldrei, honum mátti treysta. Séra Ólafur var mjög vel gefinn maður til sálar og líkama, fjölhæfur, fróður og drengur góður, glaður og reifur; hann flutti gleðina með sér, þar sem hann kom, þar létti yfir. „Gleðjið yður ávallt í Drottni“, sagði Páll postuli, og mér fannst alltaf séra Ólafur hafa þessi orð í huga og lifa eftir þeim. Það væri víst líka gott fyrir mennina yfirleitt að hafa þessi orð í huga og hjarta og breyta eftir þeim, þá yrðu gleði og gæfudagarnir fleiri.
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Kirkjuritið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.