Kirkjuritið - 01.10.1971, Blaðsíða 18

Kirkjuritið - 01.10.1971, Blaðsíða 18
sem eiginleika nema þessa veiko trú eða frumgróða trúar (trú á byrjunarstigi)' aS vér erum farnir aS höndla Krist, en synd helzt samt hjá oss í sannleika.' O, hve þessi orð Lúters eru langt frá öllu syndleysi, öllu öryggi holdsins, sertf losar sig við sektartilfinninguna með amerískum hraða og ekki það eitt, heldur alla meðvitund um synd. Áframhaldið: „Þetta er þó enginn leikur, heldur alvarlegt og mjög mikilvœgt, því að Kristur, sem oss er gefinn og vér höndlum í trúnni, hefur ekki gert neitt smóvœgileg' fyrir oss eSa veriS aS leika sér, heldur „ElskaSi oss og gaf sjálfan sig fyr'r oss, var gerSur aS bölvun fyrir oss o. s. frv." eins og Páll hefur óður sag*- En það er ekki máttvana hugarburður, að Kristur hafi verið framseldur fy>r syndir mínar og verið gerður bölvun fyrir mig, til þess að ég yrði hrifinn ú' eilífum dauða. Því verSur það að höndla þennan son og trúa á hann (en \>ofi er Guðs gjöf) til þess, að Guð reiknar þessa trú, þótt ófullkomin sé, til fullkorn- ins réttlœtis. Og hér erum vér í allt öðrum heimi, þar sem ekki er um það <& rœSa, hvaS vér eigum aS gera, meS hvaða verkum vér eigum að verðskuldo náð og fyrirgefningu syndanna, heldur erum vér hér í guðlegri guðfrœði, þ°r sem vér heyrum þann gleðiboðskap, að Kristur hafi dáið fyrir oss og að vér séum reiknaðir réttlótir, er vér trúum, en séum þó áfram í syndum vorum, ©9 þaS meira að segja stórum." Hvílíkt fagnaðarerindi. Getum vér lúterskir menn gleymt þessu? Er þessi boð- skapur orðinn óþarfur? Eru ekki enn til menn, sem hafa samvizku og synda- vitund og lóta sér ekki nœgja fullyrðingar, heldur verða að eiga Krist og hann krossfestan að frelsara? 16
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.