Kirkjuritið - 01.10.1971, Blaðsíða 56

Kirkjuritið - 01.10.1971, Blaðsíða 56
í Jónssögu frá leik einum, er kœr var mönnum, áður en Jón varð biskup að kveða skyldi karlmaður til konu í dansi ósiðsamleg kvœði og kona til karlmanns mansöngsvísur. Þennan leik lét hann af taka og bannaði styrklega. — Svo er frá sagt, að Jón hafi komið að klerki, er Klœngur hét, síðar biskup, þar sem hann las versabók þá, er heitir Ovidius de arte. En í þeirri bók talar Ovidius um kvennaástir. ,,Sem hinn sœli Jón sá og undirstóð, hvað hann las, fyr- irbauð hann honum að heyra þess- háttar bók og sagði að mannsins breyskleg náttúra vceri nógu fram- fús til munuðlífs þó að maður tendr- aði ekki hug sinn með sauruglegum og syndsamlegum diktum." Margt mœtti fleira telja umvönd- unarsemi og siðavendni heilags Jóns til stuðnings úr sögu hans, en þetta verður lótið nœgja. Ósjálfrátt leitar á hugann, hvernig þessi siðavandi maður hefði tekið á lausung þeirri og siðferðisupplausn, sem ríkir nú ó. dögum, þegar öllu œgir saman: siðspilllandi kvikmyndum, klúrum og klámfengnum sorpritum og siðlausu samkvœmis- og skemmtanalífi, þar sem mest er lagt upp úr því að höfða til lœgstu og dýrslegustu hvata mannsins. — I mannúðarmálum hafði kirkjan forgöngu frá upphafi. Vér sjáum, að þrœlahald leggst smám saman niður. Það stríddi móti þeirri kenningu Krists, að allir menn vceru jafnir fyrir Guði og líf hvers einasta manns vceri svo dýrmœtt, að því gœtu aðrir menn ekki ráðstafað að eigin geðþótta. Guð fer ekki í manngreiningarólit, enginn er öðrum ceðri og því var þrœlahal að sjálfsögðu vansœmandi kristnurn mönnum. Viðhorfið til nauðstador olnbogabarna þjóðfélagsins, sjúkr og fótœkra, breytist mjög eftir kom kristninnar til landsins, og kirkja tekur líknarmólin upp á arma siflfij Gissur biskup gleymdi ekki fátcek ingunum, er hann kom hér ó tíuna arlögunum árið 1096. Kirkjan lét se annt um sjúka og veitti þeim a hlynningu eftir mœtti. Víst er, a klaustramenn sumir hafa kunn° nokkuð fyrir sér í lcekningum og va laust hefur verið hlynnt að rmörgu sjúklingnum innan klaustraveggl anna. Þannig lét kirkjan til sín taka °y að sér kveða á öllum sviðum þl° Iífsins til aukinnar menningar, bo3 ari lifskjara og kristilegra lífernis- áhrifin af starfi hennar fengu e dulizt. Yfir ísland rennur upp friðar og farsœldar. Þetta tíma friðaröldin, sem fellur milli Sögud og Sturlungaaldar, er e. t. v. fegurs og glœstasta tímabil t sögu þi°° innar. Um það segir Magnús He '9 09 kk' Sld |dor son svo ! kvöldrœðum stnum: hygg, að þá hafi fslendingar að ° j samtöldu verið bezt menntaðir, fn0 astir og farsœlastir allra þ\ó°a Norðurólfu. Ég þakka það áhri^ kristninnar. Þessi stórvitra, táprn' hetjuþjóð kynnist lœrdómi Krists ° margir göfugustu og beztu SV hennar verða hugfangnir af hon og leggja sig alla fram til þess innrœta hann löndum stnum °9 þó til að lúta boðun hans. Meða þessu fór fram skapaði kristnin lendingum gullöld, lagði hömlur 54
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.