Kirkjuritið - 01.10.1971, Blaðsíða 44

Kirkjuritið - 01.10.1971, Blaðsíða 44
var frá því, að honum tœkist það. Þó rann loks upp hin mikla stund í lífi hans, er allt breyttist. „Það var vorið 1796. í aprílbyrjun var tekið að plcegja akrana ó Hauge. Veður var dósamlegt, bjart og sól- skin. Allur klaki var úr jörðu og fyrstu vorfuglarnir voru farnir að lóta til sín heyra. Þetta var 5. april. Fyrir norðan bœinn var Hans Niel- sen Hauge að plœgja. Honum var létt í skapi þennan dag. Allt iðaði af lífi og fjóri i kringum hann. Hann söng við plóginn alþekktan sólm: „Hjartkœri Jesú af hjarta ég þrói." Hann söng ekki hótt, til þess að aðrir heyrðu það ekki. Hann var að syngja fyrir sjólfan sig af þörf hjartans. En honum fannst nóttúran í kring taka undir. Það var eins og allt fagnaði fyrir Guði þennan dag. Honum var létt um hjarta. Honum fannst honum þykja svo óumrœðilega vœnt um alla. Hann langaði til að geta gert öllum eitthvað gott! Hann var farinn að brýna raust- ina, ón þess hann tœki eftir því sjálfur. Honum fannst hann mega til að syngja með fuglunum allt í kring. Honum fannst öll jörðin lofa Drottin. Hann hafði lokið fyrsta versinu og dró djúpt andann. Hesturinn nam staðar. Nú þurfti að snúa við. En Hans sleppti taumunum og plóginum. Hann leit upp í töfrandi vorsólina — og fannst sem hann hefði séð inn í geislandi auga Guðs. Hann leit út yfir skógana og víðctttumikla akr- ana og var svo létt um hjarta, að honum fannst hann geta svifið upp. Hann vissi varla, hvar hann var staddur, og hélt ófram að syngi0 hátt: „Styrk mig í anda, lát óstgjafir þínar, óstvinur bezti, mér snauðum í re; helga þér athöfn og hugsanir mínao halt mér og styð mig þótt breyzkur ég se' Fari sem vill hér um mig og hvað mitt er, mér er í hjartanu að eiga þig nóg; eigi ég, Drottinn minn, þig og hvað þitt er, þó lifi ég glaður og andazt í ró." Nú hœtti Hans allt í einu að syngia Hann stóð kyrr, nófölur. En af unð' legu andlitinu stafaði Ijómi. Henduf1' ar voru ósjólfrátt spenntar til bœna og réttar fram. Um varirnar lék hamingjubro5; Hann hvíslaði eitthvað fyrir munn' sér, ón þess að gera sér grein fyrl ' hvað það vœri. Það var eins og hon hefði allt i einu fundið til nálœgoCir Guðs. Titringur fór um líkama hon5' Hann fann sœlan, yfirjarðneskö frið fara um sig. Það var engu lík°r en að hann heyrði rödd Guðs mi°9 ncerri og vœri að bíða eftir að 5I ásjónu frelsarans. Hann vissi ekkert, hvað tímanurrl leið og ekki heldur hvar hann v° ' Allt umhverfis hann hvarf honu^- ÞaS voru tvcer sólir, sem sameinu ust. Það var eins og nýtt líf vceri o 42
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.