Kirkjuritið - 01.10.1971, Blaðsíða 93

Kirkjuritið - 01.10.1971, Blaðsíða 93
^0 predikari, sem gengur að vinnu nni í þeirri trú, að rœða hans sé ^mstœða við Ijóð mun ekki verða Qnrifa|íti|L Predikanir hans eru e. t. v. , utt'ar, setningar meitlaðar og orð- einföld, en merking hennar er ekki lettvœg. Það getur ekki orðið, ef Predikunin er um Guð. Paul SchererS nefir bent ó, að það sé ekki nœgilegt Pekkingarleysi (agnosticism) í mörg- , m Predikunum, svo að Ijóst sé að Pœrséu um raunverulegan Guð. Hvað *v° sem má um eðli Guðs segja og Pekkingar|eysi nútímamannsins á °num, þa nafa menn þQ a. m k. a°- að Guð getur ekki verið eins n aldur og virðast mœtti ctf mörgum predikunum. Tilgangur predikunar- |nnar er ekki að gera Guð skiljan- ari- Það er ekki hœgt. Tilgangur Predikunar er að gjöra nálœgð hans * Vnjanlega, svo að ákvarðanir séu nar í lífinu með virðingu fyrir . . eru hans, raunveruleik hans, kœr- a hans. Predikunarmátinn er þann- 9 afar rnikilvœgur. Það verður að ra hinn skóldlegi máti með yfir- ^e9u_ðu orðfceri, hryn|andi og líking- ^- I þessu var Jesús s n i I I i n g - U r j , n n . Menn skildu hann, skildu .. n ekki, misskildu hann, jafnvel jy áheyrendur. Þannig er niður- u nins skáldleqa framsagnar- rriata sm . u- aUK er niðurstaða allrar tian- 'ngar n n. *• r - , u_^>uoi og framsagnarmata um baS nun v'^ mönnum, þó er ramsögn um hinn raunverulega • i-uo var tjaning a hinum raun- h6rU eaa Guði, sem Herodes fékk að , Vra, er fregnin um fceðing Jesú kv iT honum. Þetta varð hið óhja- ' aBn,i'ega: „En er Herodes heyrði þetta, varð hann flemstfullur og öll Jerúsalem með honum" (Matt. 2 : 3). Grœðslan kemur eftir uppnómið. Póskar urðu ekki til að hugga okkur með tíðindum um það, að við vœrum ódauðleg, heldur ýta þessi tíðindi við okkur, svo að við leitum þess lífs, sem boðið er fram, sem gjöf. Predikun nœr ekki tilgangi sínum fyrr en hún getur ýtt við og birt nánd hins guð- lega þvingunarlaust. Til þess að þetta geti orðið þarfnast predikunin hins skáldlega forms. Form predikunarinnar er persónu- legt og skóldlegt, höfum við sagt, en þriðja atriðið skal einnig nefnt. Pred- ikunin hefir einnig það einkenni, að sá er hana flytur, er h i r ð i r . Þetta varnar því, að predikarinn leiti út fyrir eiginlegt hlutverk sitt. Með pred- ikuninni er boðskapur fluttur u m farveg manns (through a per- son), en boðskapurinn er einnig flutt- ur til að veita mönnum umhirðu. Predikunin er mótuð í hinni skáld- legu deiglu, af því að hún er um Guð, sem ekki verður skynjaður með nákvœmri lýsingu. Takmark hinnar skóldlegu framsetningar er það, að áheyrendur skynji hinn raunverulega Guð, sem ýtir við og grœðir. Höfuð- takmark predikunar er aldrei persóna predikarans né heldur predikunin, sem hann flytur, því að hún er aldrei fullkomin, sem listform. Til- gangurinn er sá, að menn verði heilir. Þess vegna er predikunin hluti hirðisstarfsins.6 Hún er ein aðferð hirðisins til að leita þeirra, sem eiga í mannlegri nauð. Predikunarmótinn er þess vegna alvarlegur, birtir samúð með kjörum manna, er brýnn og mið- 91
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.