Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1932, Blaðsíða 113

Eimreiðin - 01.01.1932, Blaðsíða 113
E'MREIÐIN KREUTZER-SÓNATAN 101 ta^a, en ekki ég, En ef hún vill skilnað, þá getur hún fengið hann«. Mágkona mín verður að fara við svo búið. . E9 var nógu þrár til að segja, að ég mundi aldrei verða fyrri sátta, en þegar mágkona mín var farin og ég sá veslings ^örnin hrædd og utan við sig og eins og þau vissu ekki hvað ættu af sér að gera, inni í dagstofunni, fanst mér ég fús W að láta undan. Mér fanst það þá, þótt ég vissi ekki hvernig e9 ætti að haga mér við það . . . Ég fór að ganga um gólf °9 reykti í sífellu. Með morgunverðinum drakk ég allmörg 9lös af víni og auk þess nokkra snafsa. Tókst mér þannig ^að, sem ég vildi: að fela fyrir sjálfum mér, hve slæma klípu e9 var kominn í. ^lukkan var langt gengin þrjú, þegar hún kom sjálf. mættumst, og hvorugt yrti á annað. Hún virtist hafa þjáðst mikið og var alvarleg á svipinn. í því trausti, að hún ^efði séð að sér, byrjaði ég með því að segja, að hinar sí- ^eIdu ásakanir hennar hefðu komið mér í uppnám. Hún svar- aði með alvöru- og hrygðarsvip, að hún væri ekki komin til gefa skýringar, heldur til að sækja börnin, þar sem við 9ætum ómögulega lifað saman áfram. Ég tek að skýra fyrir ^nni, að hún hafi átt upptökin. Hún setur upp hörkusvip og Se9ir hátíðlega: »Hættu, eða þú skalt fá að iðrast orða þinna«. E9 segist ekki þola leikaraskap. Hún æpir hástöfum, segir e>tthvað, sem ég ekki fæ greint, hleypur inn í herbergi sitt °9 aflæsir. Ég lem á hurðina, en fæ ekkert svar. í illu skapi ^er ég mína leið. Að hálftíma liðnum kemur Lísa æðandi inn °9 er grátandi. »Hvað gengur á? Er nokkuð að?« — »Það er svo hljótt inni hjá mömmu*. Við flýtum okkur af stað. Ég hristi vængjahurðina af öllu afli. Hún lætur undan, og báðir dyravængirnir opnast upp á gátt. Ég geng að rúminu. Konan m'n liggur þar í nærfötum með reimastígvél á fótunum. Það ^er illa um hana. Á náttborðinu við hliðina á rúminu stendur tórnt glas með árituninni »Morfín«. Okkur tekst að lífga hana v'ð. Alt endar að lokum í gráti og einskonar sættum. í raun °9 veru sættumst við þó alls ekki, því þessi síðasta senna hafði enn aukið á það hatur, sem jafnan var fyrir, og kvalirnar, sem Ser>nan hafði valdið og við kendum hvort öðru um, settust í okkur til viðbótar því, sem fyrir var. En einhvern enda
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.