Úrval - 01.04.1968, Page 82
80
URVAL
E'l Cordobés að sltoða skjöl í einu af fyrirlælcjum sínum.
hverfi pokans og dæmdur til fang-
elsisvistar í Córdoba. Það fyrsta,
sem hann gerði, þegar hann var lát-
inn laus þaðan, var að leita að nýj-
um nautahögum.
„Það er ekki til sá vegur, sá hagi
það þorp í allri Andalúsíu, sem við
heimsóttum ekki,“ segir Juan. „Við
reikuðu um allt frjálsir eins og
ernir. Stundum sníktum við far á
þjóðvegum. Við ferðuðumst í vöru-
bifreiðum, sem fluttu korn, timb-
ur eða nautgripi. Stundum gengum
við dögum saman eða stálumst upp
í vöruflutningalestirnar og ferðuð-
umst með þeim. Við fengum okkur
vinnu skamma hríð, ef við neydd-
umst til þess, unnum einn daginn
á einum stað, og þann næsta á ein-
hverjum öðrum. Við lifðum á betli,
þegar tækifæri gafst. Við breidd-
um úr skikkjum okkar á torgi ein-
hvers þorpsins til merkis um, að
við værum hungraðir nautabanar.
Við átum akörn og hnetur af
trjánum og villtan spergil. Og þeg-