Gefn - 01.07.1871, Síða 52

Gefn - 01.07.1871, Síða 52
54 til þess að ná þessu, var að komast yfh-ýmsar ógnir, eitur- grafir og drápshellur. Úrarhorn er sagt að hafi verið »fullt af eitri«, en enir kristnu rithöfundar, sem færðu sögurnar í stílinn, geröu allt sem djöfullegast þeir máttu og ramskekktu allan heiðindóminn, þó haun væri allt eins hreinn og tignar- legur eins og kristnin; »eitur« merkir eitthvað kröptugt, meir en mannlegt. Frá uppruna Úrarhorns er sagt í Stur- laugssögu kap. 22: það var af dýri því er hét Ur, sem helst ætti að vera = xiruxi; en af því vér vitum hversu óheppnir fornir fræðimenn yfir höfuð voru í afleiðíngum orða, þá getur oss dottið ýmislegt annað í hug ef vér íhugum nákvæmar hið eiginlega eðli Úrarhornsins, sem vér þegar munum sýna; það gæti verið af vogulisku vr, fjall (og sama orðið og »urð«); það mætti og bera það saman við sanskr. urvara, frjósöm jörð, varana, eldi, það að ala [á finnsku heitir uroruno drápa, hetjukvæði; urruncum heitir á korn-axi (Varro): en »Úrar- horn« þarf öldúngis ekki að vera norrænt orð fremur en »Tjarnaglóti« og önnur slík orð] — það var svo ljómandi sem á gull sæi og svo heilagt að ekki mátti berum höndum á því taka; það er líka kallað silfurbolli') og hann var fullur af rauðagulli og peníngum (o: alls nægtum); sjálfur Jómali svarar þannig til Baals og Phallus, sem er mascu- linum productivum; en Úrarhornið, skálin eða silfurbollinn er það frjóvgaða, femininum receptivum, og þetta tvöfalda merki uppá alfrjóvgan heimsins er grundvallarhugmyndin í Mullenh. I>A. 1,483. Finnar kalla rafur „meren kulta“, sjáfar- gull. Aethicus Cosmographus (L. 3. c. 36) talar um „specu- lum electrinum“, rafspeigil, sem lýsi í sjáfardjúpi og se hafður af þjóð þeirri norrænni er hann kallar Meopari. — Rafali (Re- val, sem áður het Kolyvan og Lindanissa) gæti verið samsett af raí-ala, rafstaður, þar sem rafur fæst; því Finnar hafa feng- ið mörg orð frá Norðmönnum og Svíum; en „rafur“ og „röf“ má heimfæra til sanskr. ra, eldur, eða ravi, sól, eða þá rev, að fljóta, synda. ') Herr. Bós. S. k. 8. Fms. IV. 300.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94

x

Gefn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Gefn
https://timarit.is/publication/93

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.