Gefn - 01.07.1871, Side 52

Gefn - 01.07.1871, Side 52
54 til þess að ná þessu, var að komast yfh-ýmsar ógnir, eitur- grafir og drápshellur. Úrarhorn er sagt að hafi verið »fullt af eitri«, en enir kristnu rithöfundar, sem færðu sögurnar í stílinn, geröu allt sem djöfullegast þeir máttu og ramskekktu allan heiðindóminn, þó haun væri allt eins hreinn og tignar- legur eins og kristnin; »eitur« merkir eitthvað kröptugt, meir en mannlegt. Frá uppruna Úrarhorns er sagt í Stur- laugssögu kap. 22: það var af dýri því er hét Ur, sem helst ætti að vera = xiruxi; en af því vér vitum hversu óheppnir fornir fræðimenn yfir höfuð voru í afleiðíngum orða, þá getur oss dottið ýmislegt annað í hug ef vér íhugum nákvæmar hið eiginlega eðli Úrarhornsins, sem vér þegar munum sýna; það gæti verið af vogulisku vr, fjall (og sama orðið og »urð«); það mætti og bera það saman við sanskr. urvara, frjósöm jörð, varana, eldi, það að ala [á finnsku heitir uroruno drápa, hetjukvæði; urruncum heitir á korn-axi (Varro): en »Úrar- horn« þarf öldúngis ekki að vera norrænt orð fremur en »Tjarnaglóti« og önnur slík orð] — það var svo ljómandi sem á gull sæi og svo heilagt að ekki mátti berum höndum á því taka; það er líka kallað silfurbolli') og hann var fullur af rauðagulli og peníngum (o: alls nægtum); sjálfur Jómali svarar þannig til Baals og Phallus, sem er mascu- linum productivum; en Úrarhornið, skálin eða silfurbollinn er það frjóvgaða, femininum receptivum, og þetta tvöfalda merki uppá alfrjóvgan heimsins er grundvallarhugmyndin í Mullenh. I>A. 1,483. Finnar kalla rafur „meren kulta“, sjáfar- gull. Aethicus Cosmographus (L. 3. c. 36) talar um „specu- lum electrinum“, rafspeigil, sem lýsi í sjáfardjúpi og se hafður af þjóð þeirri norrænni er hann kallar Meopari. — Rafali (Re- val, sem áður het Kolyvan og Lindanissa) gæti verið samsett af raí-ala, rafstaður, þar sem rafur fæst; því Finnar hafa feng- ið mörg orð frá Norðmönnum og Svíum; en „rafur“ og „röf“ má heimfæra til sanskr. ra, eldur, eða ravi, sól, eða þá rev, að fljóta, synda. ') Herr. Bós. S. k. 8. Fms. IV. 300.

x

Gefn

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Gefn
https://timarit.is/publication/93

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.