Réttur - 01.02.1928, Síða 10

12 »HANN ÆSIR UPP LÝÐINNc [Rjettur
þeim, er á móti standa nýjum hreyfingum, að þær
lama trúna á óskeikulleika ríkjandi skoðana. Það er
oftast ekki aðalatriðið, að hreyfingin stefnir í þessa
áttina eða hina, heldur þetta: að það er eitthvað að
færast úr skorðum. Ef brotin er sú góða regla, að hafa
alt rótlaust, þá fær enginn vitað, nema eitt verði tek-
ið af öðru, vegið, ljettvægt fundið og í burtu kastað.
Því er það mjög viturlegt, þegar íhald setur sjer það,
að láta ekkert haggast á neinu sviði og gæta þess sjer-
staklega að taka fyrir kverkar öllum nýjum skoðunum.
Það virðist vera eina leiðin til að forðast það, að jafn-
vel hinar ógurlegustu byltingar geti dunið yfir.
Boðskapur Jesú er lýðnum gersamlega nýr. Hann
rjeðst á skoðanir og helgivenjur, sem lýðnum hafði
aldrei dottið. í hug að væru annað en óskeikular, guð-
legar opinberanir. Með því kippir Jesús í burtu undir-
stöðunni undan skilyrðislausri undirgefni undir drotn-
andi ástand. Ýms ummæli Jesú, er guðspjöllin flytja,
benda á gerbyltingasinna, svo sem! þessi setning:
»Enginn lætur nýja bót á gamalt fat«. Sú líking lætur
ekki mikið yfir sjer. En út úr henni verður ekki dreg-
ið annað en það, að óhyggilegt sje að vera að gera smá-
endurbætur á úreltu (gatslitnu) ástandi, heldur verði
að nýja upp frá rótum. Og hann sagði, að enginn ljeti
nýtt vín á gamla belgi. Það verður að skiljast sem á-
minning um það, að hinum nýja anda þyrfti að velja
nýjar umbúðir. Eða birtist í því spádómur hans um
það, að nýi boðskapurinn gæti ekki varðveitst í skipu-
lagi því, er ríkti þá í heiminum og sem að mestu hefir
ríkt til þessa dags? Mun fáum dyljast, að sú hefir líka
orðið reyndin á. út frá þessum ummælum Jesú verður
það enn skiljanlegra, að Jesús hefir þau áhrif að lama
lotningu alþýðunnar gegn erfðavenjum og vekja og
gefa byr undir vængi duldri þrá hennar til mikilla
breytinga.
Þó hefir hitt orðið enn áhrifameira, að Jesús gerist