Réttur


Réttur - 01.01.1951, Síða 72

Réttur - 01.01.1951, Síða 72
72 &ÉTTUR þýðleg félagshyggjustefna, skyldari undirstéttahreyfing- um samtímans, heldur en hagfræðikennimgum borgarastétt- anna, sem þá voru að ryðja sér til rúms. Síður en svo amaðisit Jón Sigurðsson við hinum fáu íslenzku kaupmönn- um, sem sumir voru vinir hans og fylgismenn í stjómmál- um, en orð hams í ,,Nýjum félagsritum“ 1872 sýna, að hann hefði heldur kosið að þeir gerðust forgöngumenn verzlun- arfélaga. Þar segir hann: „Það er óheppilegt og næstum undarlegt, að aldrei hefir tekizt að stofna verzlunarfélög undir forustu þessara manna, sem mætti þó sýnast, að hefði verið bæði mögulegt og ágæta vel til fallið. Vér getum varla hugsað oss aðra orsök til þess, heldur en tortryggnina, eða hina einkennilegu tilfinning, sem stundum kemur í ljós, að þeir sem gefi sig í verzlunarstétt, gefi sig um leið ur íslenzku þjóðfélagi og gjörist mótstöðumenn landa sinna, ef ekki landsóvinir, og þessi skoðun, svo fávísleg og skamm- sýn sem hún annars er, hefir sína eðlilegu rót í einokunar- lögunum, er gjörðu hverjum kaupmanni ómögulegt annað, en að vera kúgarar íslands og Islendinga, annaðhvort vilj- andi eða óviljandi.“ Jón vissi og vel, að verzlunarstefna hans var ekki í samræmi við ríkjandi skoðanir samtímans. Hann þekkti þau rök gegn félagsverzlunarfyrirkomulaginu, að það myndi leiða til nýrrar einokunar með því að útiloka samkeppni og svarar þeim svo: „Þegar ætti að gjöra ráð fyrir þessikonar einokun, þá yrði félögin að vera sundruð og eyðilögð og verzlun þeirra að vera komin í hendur ein- stakra manna. Þegar félögin væri í fullu fjöri, og nálega hver maður í héraðinu ætti þátt í þeim, meiri eða minni, þá gæti slík félög aldrei orðið einokunarfélög, vegna þess beinlínis, að þau gæti engan einokað nema sjálf sig.“ Eftir 1867, þegar sýnt var að stjórnin vildi ekki unna íslendingum þess takmarkaða sjálfsforræðis, sem fólst í frumvarpi alþingis þá, færðist nýtt fjör í verzlunarfélags- hreyfinguna. Þá voru stofnuð verzlunarfélög víða um land- ið og voru Gránufélagið og Félagsverzlunin við Húnaflóa
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144

x

Réttur

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.