Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.04.1971, Blaðsíða 74

Kirkjuritið - 01.04.1971, Blaðsíða 74
fyrr en við afturhvarfs-fermingu.47 SiSbótarmennirnir töluSu ekki um endurnýjun sóttmála í sambandi við ferminguna. Þeir rœða gjarna um Bund og Gnadenbund í skírninni. Og nokkrar handbóka þeirra hneigj- ast að þeirri hugsun, að skirnin sé gagnkvcem ákvörðun.48 En er þeir þýða orðið confirmatio með Bestátigung, þá er það ekki í neinum tengslum við hugsunina um staðfestingu. Þetta verður helzt skilið, ef litið er á sögulegar aðstœður: Um fram allt varð að forðast hina kaþólsku merkingu í confirmatio = styrking, til þess að losna við sakra- mentishugmyndina. (Þá hugsun, að fermingin vœri sakramenti til styrk- ingar.) NT bindur sáttmálshugsunina ekki við játningarhugtakið. Diathéke (= sáttmáli, arfur (testamente)) gef- ur skýrt til kynna, að maðurinn getur á engan hátt verið þátttakandi í gerð þess sáttmála. Sáttmálinn er andlœgt (objektive) hjálprœðisverk Guðs. Ein- kennandi fyrir hinn nýja sáttmála er, að hann byggist algerlega á hjálprœðisverki Guðs í Jesú Kristi. Að vísu eru tveir aðilar að þessum sáttmála. En hinn aðilinn er Kristur, sem er „meðalgangari nýs sáttmála" (Hebr. 9, 15.). Diathéke er fyrst og fremst sáttmálinn milli Guðs og sáttamannsins, Lausnarans, Hann er náðarverk Guðs, — og eitthvað langtum meira og allt annað en játn- ingaathöfn eða heit. Orðið homologia er notað í NT í mismunandi merkingu, — allt frá syndajátningu til lofgjörðar.49 Ef til vill er orðið auðugast að inntaki í 2. 72 Kor. 9, 13: ,,við játning fagnaðar- erindisins um Krist." Jesús gjörði ,,góðu játninguna" frammi fyrir Pílatusi, Tímóteus í „viðurvist margra votta". (I. Tim. 6, 12—13.) Og Hebreabréfið áminnir um að halda „fast við játninguna." (4, 14.) Játn- ingin er í NT boðun kenningarinn- ar — og lofgjörðar athöfn. Trúnem- inn skal lœra játninguna, fyrst í frœðum og iðkun, síðan í persónu- legri tileinkun. [ NT er ekkert bann við þátttöku í játningunni, heldur miklu fremur hvatning til að játa. Hins vegar er varað við afneit- uninni. (Mt. 10, 33. 2. Tím. 2, 17.) Stefnt er að fullgildri játningu þess, að Jesús sé Guðs sonur, kominn í holdi. (1. Jóh. 4, 2 og 15, ennfr. 1. Tím. 3, 16.) Hlutverk helgisiðanna (liturgi- ens) hlýtur að vera að haga svo guðsþjónustu og fermingarathöfn, að þátttakendur fái við komið játning- unni hver eftir sinni trú og tileinkunn, — allt frá þulu frœðanna eða fálm- andi trú byrjandans til hárausta lof- söngsins. Heitið er sá þáttur fermingarinnar, sem vakið hefur hvað mestan efa og valdið mestum deilum. Enn sjáum vér, hversu guðfrœði samtímans speglast meira og minna í þessum synergiska þœtti. Húmanistinn Erasmus varð fyrst- ur til þess að bera fram óskina um heit í sambandi við „ferminguna" — eða próf, eins og hann nefndi það helzt. [ kaþólsku fermingunni á hans tíð var ekkert rúm fyrir heit, þar eð hún var sakramenti. J
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.