Uppeldi og menntun - 01.01.2010, Síða 143

Uppeldi og menntun - 01.01.2010, Síða 143
Uppeldi og menntUn/icelandic JoUrnal of edUcation 19(1–2)/2010 143 rannveig traUStadÓttir, Hanna BJörg SigUr JÓnSdÓttir og Helgi þÓr gUnnarSSon Gláp og spurningar Ungmennin sögðu að mikið væri glápt á hreyfihamlað fólk og þau höfðu öll þurft að takast á við gláp; í skólanum, á íþróttaæfingum, í Kringlunni, úti á götu og víðar. Þetta er nokkuð sem allir sem eru hreyfihamlaðir þurfa að læra að lifa við sögðu þau. Einum þátttakanda er minnisstætt atvik þegar hann var staddur ásamt frænda sínum í Kringlunni og frændi hans fór að telja hversu margir gláptu á hann. Sjálfur sagðist hann ekkert hafa orðið var við þetta en þegar frændi hans hætti að telja var hann kominn nálægt tvö hundruð. Ung kona sagði frá glápinu og athyglinni sem hún fékk þegar hún stundaði sundæfingar. Það var iðulega starað á hana og hún fékk spurningar frá ungum krökkum í sundklefanum. Henni fannst sjálfsagt að svara þeim spurningum enda ekkert illt á bak við þær: „Það voru litlir krakkar sem komu og stóðu fyrir framan mig og horfðu á skerðinguna og svo framan í mig og aftur á skerðinguna og spurðu eitthvað.“ Hún tók þessu vel og var tilbúin með svör við þessum spurningum. Henni fannst oft erfiðara að takast á við framkomu og gláp fullorðna fólksins, og nefndi dæmi: Það voru börn með mæðrum sínum í þarnæsta sturtuklefa og börnin voru að kíkja og horfa eitthvað, horfðu bara af einlægni og forvitni. Þetta er besta star sem til er, því það er ekkert meira á bak við þetta en bara „af hverju er þetta svona?“ Svo kannski skömmuðu mömmurnar börnin og sögðu þeim að glápa ekki en svo litu þær sjálfar yfir öxlina á sér eftir á. Þarna voru foreldrarnir ekki að gefa gott fordæmi. Þó að margar mæður skömmuðu börnin sín undir slíkum kringumstæðum brugðust sumar við á annan hátt og komu með börnin til hennar og ræddu við hana. Það fannst henni jákvætt og taldi að það væri besta fordæmið sem foreldrarnir gætu gefið. Henni fannst mikilvægt að börnin fengju þau skilaboð að það væri í lagi að spyrja. Ung- mennin voru sammála um að ungir sem aldnir ættu að vera óhræddir við að spyrja. Ein unga konan benti á að það væri miklu betra að fólk spyrði en að stara endalaust, sama hvort um börn eða fullorðna væri að ræða. Hún telur að hreyfihamlað fólk geti ekki gert ráð fyrir því að annað fólk viti eitthvað um skerðingu þess og því sé eðlilegt að fólk geti spurt. Það sem þeim þótti verst var þegar spurningunum fylgdi vorkunnsemi sem endur- speglaði það viðhorf „að lífið hljóti að vera svo erfitt og að þau hljóti að eiga svo erfitt uppdráttar“ eins og eitt þeirra orðaði það. Þeim fannst slík viðhorf óþægileg og undar- leg eins og einn pilturinn sagði: „Ef fólk hugsar aðeins þá sér það að maður þekkir náttúrulega ekkert annað“ og því væri eðlilegt fyrir hann að vera með skerðingu, það væri sjálfsagður og eðlilegur hluti af hans lífi og líkama. Sjálfsskilningur Þó að ungmennin hafi upplifað sig og aðstæður sínar á ólíkan hátt mátti finna ýmsar hliðstæður í frásögnum þeirra. Öll áttuðu þau sig á því mjög ung að þau væru öðruvísi en hin börnin en þó svo að þau hafi vitað að þau væru frábrugðin hinum krökkunum upplifðu þau sig ekkert síðri en önnur börn. Þegar ein unga stúlkan hugsaði til baka
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188
Síða 189
Síða 190
Síða 191
Síða 192
Síða 193
Síða 194
Síða 195
Síða 196
Síða 197
Síða 198
Síða 199
Síða 200
Síða 201
Síða 202
Síða 203
Síða 204
Síða 205
Síða 206
Síða 207
Síða 208
Síða 209
Síða 210
Síða 211
Síða 212
Síða 213
Síða 214
Síða 215
Síða 216
Síða 217
Síða 218
Síða 219
Síða 220

x

Uppeldi og menntun

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Uppeldi og menntun
https://timarit.is/publication/581

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.