Læknablaðið : fylgirit - 01.07.1978, Síða 104

Læknablaðið : fylgirit - 01.07.1978, Síða 104
Jón Þorsteinsson ÞVAGSÝRUGIGT HópskoSanir 1 mörgum löndum hafa leitt I ljós að algengi (prevalence) þvagsýru- gigtar er um 0,2 til 0,37o. f flestum þess- um rannsóknum hefur meðalgildi þvagsýru veriS rösk 5 mg7o, hærra hjá körlum en konum, og um 37o af populationinni hefur þvagsýrugildi hærri en 7 mg%. Rannsóknir hafa leitt f ljós aS tiðni þvagsýrugigtar eykst meS hækkandi þvagsýrugildum og hjá þeim hópi sem mælist meS þvagsýrugildi 7 mg% eSa meira hafa 12% þvagsýrugigt og hjá þeim fámenna hópi sem hafa 9 m^7o eSa meira hafa 9C% þvagsýru. Nikulás Sigffisson, yfirlæknir Rannsóknar- stöSvar Hjartaverndar, hefur gefiS mér eftirfarandi bráSabirgðatölur um þvagsýru- mælingar hjá fslenskum karlmönnum f hóp- skoSun Hjartaverndar. Meðalgildi þvag- sýru hjá 2197 körlum á aldrinum 34 til 61 árs var 5,15 mg%+/+ 0,99 SD. Hyper- uricaemia þ.e. þvagsýrumagn jafnt eða meira en 7 m$o fannst hjá 102. Þetta eru mjög svipaSar tölur og fundist hafa í sam- bærilegum breskum og bandarískum hóp- rannsóknum. Ekki liggja ennþá fyrir töl- ur um þaS úr hópskoSun Hjartaverndar hve margir hafa sögu um þvagsýrugigtarköst en ef við göngum út frá þvi aS hlutfalliS sé svipaS og hjá nágrönnunum þá ættu aS vera um 300-600 þvagsýrugigtarsjúklingar á fslandi. Þetta er þvf ekki algengur sjúk- dómur og þaS fer lftiS fyrir 3-6 slíkum sjúklingum f stórum praxis en þess ber aS gæta aS sjúklingar meS þvagsýrugigt þurfa flestir aS vera f ævilangri meSferð og undir stöðugu lækniseftirliti og læknir- inn sér þá þvf oftar en flesta aSra sjúklinga. Á árunum 1970 til 1976 voru 82 þvag- sýrugigtarsjúklingar (67 karlar og 15 kon- ur) innlagðir 109 sinnum f Landspftalann, að meSaltali 15 innlagnir á ári. ASeins II þessara sjúklinga eru f meðferð á göngudeild Landspftalans fyrir gigtsjúka svo allir hinir eru f meSferð hjá heimilis- lækni sfnum eSa einhverjum öðrum lækni. Greining þvagsýrugigtar er talin nokkuS örugg ef tvö af eftirtöldum fjórum skil- merkjum er til staðar: 1) Dæmigert gigtarkast, 2) aukin þvagsýra f blóðvatni, 3) kristallar f liSvökva, 4) tophi. Öruggasta sjúkdómsgreiningin fæst með þvf aS stinga á bólgnum liS og skoSa lið- vökvann strax f smásjá. f byrjun kasts finnast kristallarnir aSallega intrasellulert en þegar líSur á kastiS finnast þeir aSal- lega fríir f liSvökvanum og þá er erfiðara að finna þá. Þvagsýrukristallar sjást bet- ur f ljósbrjótandi (polariserandi) smásjá og þaS er auðvelt aS þekkja þá frá öðrum kristöllum svo sem calcium pyrrophosphat kristöllum og stera-kristöllum. MeSferS á þvagsýrugigt er tvfþætt: BráSa þvagsýrugigtarkastiS er læknaS meS bólgueyðandi lyfjum og sfðan er sjúklingur- inn settur á langtfma meSferS sem f flest- um tilfellum er ævilöng. AS fenginni sjúkdómsgreiningu er fljót- virkasta meSferðin á þvagsýrugigtarkastinu venjulega Colchicine kúr: Tbl. Colchicine 0,5 mg. á klukkutíma fresti þar til sjúkl- ingi batnar eSa hann fær ógleSi, uppköst eSa niSurgang. Þó á ekki aS gefa nema 5-6 mg. fyrsta sólarhringinn og sé sjúkl- ingur þá ekki orSinn góSur og hafi hann ekki fengiS neinar eiturverkanir af lyfinu á aS endurtaka kúrinn næsta dag. ÞaS er undantekning að bráð þvagsýrugigt læknist ekki á 24 til 48 tfmum á þennan hátt. Þennan kúr má svo endurtaka ef sjúkling- ur fær aftur þvagsýrugigtarkast sem helst á ekki að eiga sér staS ef rétt er staðið að framhaldsmeðferS. Colchicine er gamalgróiS lyf viS podagra en það eru ekki nema 10-15 ár sfSan að menn komust aS þvf hver er verkuna f-máti lyfsins. ÞaS hindrar kemotaxis eSa sam- drátt kristalla og hvftra blóðkorna og dreg- ur þar meS úr bólgusvörun f sjúka liSnum. Það hefur lftil áhrif á aSra bólgu en þvag- sýrugigtarkastiS. 102
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160

x

Læknablaðið : fylgirit

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Læknablaðið : fylgirit
https://timarit.is/publication/991

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.