Skagfirðingabók - 01.01.2016, Side 92

SKAGFIRÐINGABÓK
92
Við rifum okkur upp úr þessari kássu; við
okkur blasti ömurleg sjón. Sindri lá að
lúkarskrappa í sjó og rétti sig ekki. Sjór
þessi, sem var stakur, sprakk í stórseglið
rétt neðan við góssið, braut hann skans-
inn af á milli vanta stjórnborðsmegin,
styttur brotnar við dekkið,3 fiskikassana,
báðar hurðir af stýrishúsi, alla glugga
úr því, sleit stýriskeðjuna, þverbraut
bómuna [neðri seglrána] á aftursegli; var
þó seglið gert klárt utan um hana og ekki
notað. Brotin voru öll skilrúm í lest, þar
var allt í einum graut, salt, fiskur, olíuföt,
koffort og annað dót.
Það var fyrsta verk okkar Þorvaldar
að drífa klíferinn alveg fram, á honum
fór skipið að sakka [reka] undan, en
eins og það var á sig komið var það
ekki sjóhæft. En þó bugspjótið svignaði
sem bandprjónn væri af þeim óeðlilega
þunga sem á skipinu var, þá hélt hin
góða spýta en hrökk ekki. Hér sannaðist
hið fornkveðna, það verður ekki feigum
forðað eða ófeigum í hel komið.
Mennirnir úr lúkarnum voru nú
komnir upp. Nokkrir fóru niður í lestina
og færðu til, en það hafði lítið að segja.
Það er oft eftir stórsjóa sem þennan að
3 Góssið = sá hluti siglutrés þar sem stögin eru fest. Skans =borðstokkur.
Vantur = stag úr mastri út á borðstokk. Styttur = stoðir eða skorður í borðstokk.
Sindri EA 357. Ljósmynd af málverki Freymóðs Jóhannssonar frá árinu 1919.
Eigandi ljósm.: Minjasafnið á Akureyri. F1-056.