Úrval - 01.09.1975, Síða 31

Úrval - 01.09.1975, Síða 31
GETUR íIJÓNABAND VERIÐ HAMINGJUSAMT? 29 við giftingu. Ástæðan er sú, að það er mjög lítið um hamingjusöm hjónabönd nú á dögum, og ég eiast raunar um að þau hafi nokkurn tíma verið til. Það er augljóst mál hvernig á því stendur. Eins og áður er getið þrá karl- menn undir niðri, ekki síður en kon- ur, að vera börn allt sitt líf, en það er ógerningur fyrir karlmann að endurheimta bernskuna í heimi karlmannsins — heimi starfs og strits. Hann leitar því bernskunnar í hjónabandinu, enda þótt hann á yfirborðinu leitist við að leika hlut- verk föður, fyrirvinnu og vernd- ara konu og barna. En í undirvit- undinni þráir hann það eitt að vera sæll og sjálfselskur krakki, og vill að eiginkonan sé honum eins kon- ar önnur mamma. Heimili manns getur í fljótu bragði virst vera virki hans, en við nánari athugun kemut' í ljós að það líkist fremur barna- herbergi. Ástæða þess að flest hjónabönd verða óhamingjusöm er sú, að bæði eiginmaðurinn og eig- inkonan vilja vera barnið á heimil- inu — hvor um sig vill að hinn sé sá fullorðni. : Hveitibrauðsdagarnir eru alltaf um garð gengnir, þegar konan segir: „Þú skalt ekki halda að ég dekri við þig eins og hún móðir þin!“ Og þegar eiginmaðurinn segir: „Þú ert ekkert pabbabarn lengur, farðu að hegða þér eins og fullorðin kona!“ Ástin verður ekki langlíf í hjónabandinu ef hjónin hegða sér ekki eins og fullorðnar manneskj- ur, því að það er ekki hægt að hverfa aftur til bernskunnar, hvort sem fólk er gift eða ekki. Enginn kemst tii lengdar hjá því að kynn- ast lííinu eins og það er, baráttu þess og þjáningu, sorg og erfiðleik- um, og eigi hjónum að auðnast að sigrast á hinu mótdræga, sem á vegi þeirra kann að verða, er heilla vænlegast að þau standi saman sem fullorðnar manneskjur og jafningj- ar. Það er ákaflega erfitt fyrir konu að reyna að verða „fullorðin“, löngu eftir að hún ætti að vera orðin það samkvæmt aldri. Takist henni það er hún „frjáls“ kona, hún hefur með öðrum orðum losað sig við dulda þrá sína að vera vanmegna dekurbarn, og jafnframt þá blekk- ingu, að hún geti ekki verið ham- ingjusöm nema hún kynnist hinum „eina rétta“, sem beri hana á hönd- um sér. Frjáls kona hafnar því að vera aðeins kyntákn og ambátt karlmannsins, hún neitar því að hún sé hæfileikasnauðari en hann eða hafi minni gáfur. En þótt þetta sé bjargföst sannfæring hennar, þarf það ekki að koma í veg fyrir að hún eldi matinn eða festi hnapp á skyrtu karlmannsins. Þegar lögin um jafnrétti kynj- anna í Bandaríkjunum hafa hlotið staðfestingu, hafa konur þar í landi unnið mikinn sigur, en að sjálf- sögðu veltur mest á því, hvernig tekst til um framkvæmdina. Ef konur óska í raun og veru eftir jafnrétti, verða þær að berjast fyr- ir því að lögin verði meira en dauð- ur bókstafur. En óska þær í raun- inni eftir jafnrétti? ☆
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.