Morgunn - 01.06.1936, Qupperneq 13

MORGUNN
7
takandi ásamt öðrum mannlegum verum, og ásamt
englum, í því að koma í framkvæmd hinum guðdóm-
legu fyrirætlunum um mannkynið og um alheiminn.
En þetta hefir líka sína skuggahlið. í framhalds-
lífinu er mönnum ekki þröngvað til sælunnar fremur
en í þessu lífi. Hve hagfeldar sem ástæður manna kunna
að virðast, er ekki sjálfsagt að þeim fylgi veruleg
ánægja. Ytri ástæður geta ekki neytt neinn mann cil að
vera ánægðan, ef skapgerð hans er svo háttað, að hún
leiði til vansælu. Sömu lögin gilda í öðrum heimi eins
og hér um andlegt líf. Sú sál, sem ekki hefir lært neitt
um hinn sanna leyndardóm sælunnar, er ekki neydd til
að verða sæl með því að vera losuð við líkamann; það
eru ytri ástæðurnar, sem hafa breyzt, en ekki sálin sjálf.
Svo að það er óhjákvæmilegt að sumir menn séu
vansælir í framhaldslífinu. En boðskapur spiritismans
nær lengra. Hann boðar oss líka það fagnaðar.efni, að
nokkur hluti af því starfi, sem góðar verur vinna í öðr-
um heimi, sé sá að hjálpa þeim, sem vansælar eru. Oss
er sagt, að vér, sem enn erum hér í heimi, getum verið
með í þeirri starfsemi; sálirnar geti verið svo jarð-
bundnar, að þær geti ekki skynjað göfugar verur ann-
ars heims, sem þrá það að hjálpa þeim; þær halda
áfram að vera eins og þær voru á jörðinni, sjónlausar
og heyrnarlausar andspænis öllum æðri andlegum veru-
leik. En þeim kann að vera auðveldara að taka við á-
hrifum frá mönnum, sem enn eru hér á jörðunni. Eg
geri ráð fyrir, að allir þeir menn, sem nokkuð hafa til
muna f.engist við sambandstilraunir, hafi orðið fyrir
einhverri reynslu í þessa átt. Við hér í Reykjavík urð-
um fyrir henni svo að segja tafarlaust, þegar tilraunir
okkar fóru að bera nokkurn verulegan árangur, og við
höfum orðið það altaf öðru hvoru fram á þennan dag.
Boðskapur spiritismans um það, hvernig framhalds-
lífinu sé háttað, er prentaður í mjög miklum fjölda af
bókum. Eg get ekki rakið hann lengra í þessu stutta út-