Morgunn - 01.06.1936, Síða 25

MORGUNN
19
irbrigði, sem hið mikilvæga málefni félags vors hefir fyr-
ir viðfangsefni. Eins og aðrir slíkir vísindamenn hafa því
læknar átt erfitt með að fallast á mál vort, þó að þar séu
margar heiðarlegar undantekningar, sem betur fer, bæði
læknar og aðrir miklir og merkir vísindamenn. Er þar
næst að nefna í vorum eigin félagsskap varaforseta fé-
lags vors, sem hefir hina víðtækustu þekkingu á máli voru
og áhuga fyrir því, En næstur honum af læknum eða jafn-
fætis hygg eg þessi vinur vor stæði, um hvorttveggja,
þekking og áhuga. Og þar sem nú mál vort mun þurfa að
hljóta fulla viðurkenning vísindanna, ekki sízt til að fá
það allsherjargildi, sem því er ætlað, er auðsætt, hver
fengur því er að hverjum slíkum manni, sem ljær óskift
fylgi sitt, þótt fleiri muni úr læknastétt vorri vera því
hlyntir.
Eg nefndi hið þriðja: áhugamálin< Að sjálfsögðu
hafði maður sem Sigurður mörg áhugamál. Mundi þar
mega heimfæra hið latneska orðtak: Nihil humanum a me
alienum puto. Á íslenzku: Ekkert mannlegt tel eg mér
óviðkomandi. Hugur hans starfaði svo mikið, að mörg
urðu þau málin, sem lögðu þar leið um. En auk læknisvís-
indanna mun eg óhætt mega telja tvö aðaláhugamál hans,
fyrst landsmálin, sem hann vann að um langt skeið sem
ritstjóri fyrir mikilsmetnu blaði, og alþingismaður, hvort-
fvoggja með þeirri alvöru og festu, sem honum var lagið.
Og svo í öðru lagi sálarrannsóknamálið, sem orðið var að-
almálið, og það, sem hann lengst hugsaði um. Þótt sjón
hans væri döpur orðin, gat hann þó enn lesið með hægð,
og hið síðasta sem hann las, og síðasta daginn, voru um-
ræður, sem urðu út af ósanngjörnum og fávíslegum árás-
um, sem gjörðar voru á félag vort og málefni þess, og það
málefni talaði hann um síðast áður en hann dró síðasta
andtak sitt.
Fyrir félag vort og málefni vann hann dyggilega í
riti og ræðu. Að minsta kosti sex ritgjörðir eru eftir hann
í „Morgni“, allar vel samdar, því að hann var ritfær í
2*