Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.11.1971, Blaðsíða 102

Tímarit Máls og menningar - 01.11.1971, Blaðsíða 102
* Tímarit Máls og menningar Náttúran. Þannig flýr íkorninn skröltorminn, þar til hann að lokum hverf- ur í gin hans af sjálfsdáðum. Ég er sú sem þú flýrð. íslendingur. Náttúran? Náttúran. Engin önnur. íslendingur. Þetta hryggir mig meira en tárum taki. Ég veit, að engin meiri ógæfa gat yfir mig dunið. Náttúran. Þú áttir að geta sagt þér það sjálfur, að ég dveldi gjarnan á þessum slóðum, því að þú hlýtur að vita að hér gætir valds mins meira en annars staðar. En hvað kom þér til að flýja mig? íslendingur. Þú hlýtur að vita, að þegar í bernsku minni hafði mín stutta lfsreynsla nægt mér til þess að sannfæra mig um fánýti tilverunnar og heimsku mannanna, sem áttu í stöðugu stríði hver gegn öðrum til þess að komast yfir nautnir, sem veittu enga fróun, eða þá hluti, sem engum komu að gagni. Ég hafði séð, hvernig þeir þjaka hver annan með óendanlegum illverkum, er valda bæði kvíða og kvöl. Því meir sem þeir leita hamingjunn- ar, þeim mun fjarlægari er hún þeim. Að þessu athuguðu ákvað ég, eftir að hafa lagt allar aðrir óskir og þrár á hilluna, að draga mig í hlé og lifa frið- sælu lífi, án þess að valda nokkurri manneskju ónæði, án þess að reyna á nokkurn hátt að komast áfram á annarra kostnað eða keppa við nokkra manneskju um hin minnstu jarðnesku gæði. Þegar ég hafði sagt skilið við nautnirnar — fyrirhæri, sem okkar tegund er neitað um — var ekki annar kostur eftir en að reyna að forðast allar þjáningar. Ég á ekki við að ég hafi ætlað mér að forðast allan starfa og allt líkamlegt erfiði, því þér er vel kunnugt um þann mun, sem er á þreytu og óþægindum, friðsælu lífi og iðjulausu lífi. Ég hafði vart byrjað að lifa eftir þessari áætlun, er ég komst að því, hversu fánýt sú hugsun er, að ætla sér að lifa meðal mannanna og halda að hægt sé að komast imdan átroðningi annarra með því að troða á engum sjálfur; með því að gefa alltaf af fúsum vilja og vera ánægður yfir hinum minnsta hlut í öllu verði þér eftirlátinn hinn lítilfj örlegasti griða- staður án þess að þú þurfir að berjast fyrir honum. En ég gat auðveldlega losað mig undan ónæði mannanna með því að segja skilið við samfélag þeirra, dregið mig inn í skel einbúans, — ekkert er auðveldara á fæðingar- eyju minni. Þegar ég hafði stigið þetta skref, þá lifði ég í tilveru, er gjör- sneydd var hinum minnsta votti ánægju eða nautnar. Samt fann ég, að ég var ekki laus undan þjáningunni: hinn langi vetur, hinn nístandi vetrarkuldi og ákafur sumarhiti, sem eru einkenni þessa staðar, þjökuðu mig stöðugt; eldurinn, sem ég þurfti lengst af að verma mig upp við, hann sveið og þurrk- 180
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.