Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.11.1987, Page 52

Tímarit Máls og menningar - 01.11.1987, Page 52
Tímarit Máls og menningar Svo kemur það ólán yfir okkur að við erum búnir með skotfærin og öngvar nýjar birgðir á leiðinni. Ovinirnir höfðu komið sér fyrir á einum útjaðri byggðarinnar en við á öðrum. Við héldum því strang- lega leyndu fyrir íbúunum að patrónurnar væru búnar. En þá vorum við sviknir. Um miðja nótt — ég var þá á vakt — heyri ég jörðina stynja undan fótataki. Þeir komu eins og snjóflóð frá báðum hliðum og ætluðu að umkringja okkur. Þeir gerðu áhlaup sitt hiklaust, vissu bersýnilega að þeir höfðu ekkert að óttast og leyfðu sér jafnvel að kalla til okkar: - Gefist upp, rauðliðagrey, þið eruð skotlausir. Annars fáið þið að bíta gras, bræður elskulegir! Það stóðu þeir við svikalaust. Þeir sneru svo upp á taglið á okkur að ég hef aldrei lent í öðru eins. Um morguninn söfnuðumst við saman úti í skógi, einar fimmtán verstur frá plássinu, og þá kom á daginn að meira en helming okkar vantaði. Kannski höfðu einhverjir komist undan, en allir hinir voru brytjaðir í spað. Það greip mig slíkur dapurleiki að ég vildi ég væri dauður — og nú bættist það við að Darja tók léttasótt. Við höfðum hrist yfir vegleysur um nóttina og hún var sem önnur manneskja, svört öll í framan. Eg sá að hún reyndi að bjástra eitthvað með okkur, en vék sér svo frá og út í skóg þar sem hann var þéttastur. Eg skildi hvað klukkan sló og elti hana. Hún hafði fundið laut utan í bakka og sópaði að sér föllnu laufi eins og úlfynja og lagðist á það, fyrst á grúfu en síðan velti hún sér á bak- ið. Hún ætlar að fæða en ég sit án þess að hreyfa minnsta fingur á bak við runna og horfi á hana gegnum laufið . . . Og svo stynur hún og másar, og síðan byrjar hún að æpa, tárin streyma niður kinnarn- ar, og sjálf er hún öll í grænu laufi, augun útstæð, hún rembist og engist sundur og saman af krampa. Það er ekki kósakkaverk að koma nálægt þessu, ég sit barasta og horfi á . . . en sé að konan get- ur ekki fætt, að hún muni drepast . . . Eg stökk á fætur, hljóp til hennar, því ég skildi að ég yrði að hjálpa henni. Eg laut að henni, bretti upp ermarnar og ég var svo miður mín að ég rennblotnaði af svita. Eg hef drepið menn og hvergi látið mér bregða — en að verða fyrir þessu! Eg er þarna að bjástra eitthvað við hana, hún var hætt að veina, og þá segir hún þennan fjanda við mig: - Veist þú, Jasha, hver sagði bófunum frá því að við hefðum öngvar patrónur? spyr hún og horfir á mig mjög alvarlega. 442 M
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124

x

Tímarit Máls og menningar

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.