Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.03.2017, Page 67

Tímarit Máls og menningar - 01.03.2017, Page 67
S í ð b ú i n n f u n d u r f j a n d v i n a TMM 2017 · 1 67 maðurinn, „þá munum við ekki eftir framtíðinni og það er kannski eins gott, því við munum ekki eiga neina framtíð.“ Hershöfðinginn heyrði þessi orð á stangli. Hann hafði gleymt Sögunni og ætlaði sér ekki að rifja hana upp aftur. Hann var búinn að gleyma hvað konan hans hét og hvernig hún leit út og hvað börnin hans hétu og hvernig þau litu út eða hvort hann ætti yfirhöfuð konu og börn, og hann var búinn að gleyma staðarheitum og stöð- unum sjálfum og hvað hafði gerst á þeim. Gatið á hausnum fór mjög í taugarnar á honum. Hann hafði ekki reiknað með að fá gat á hausinn á þessum viðburði. Það var þessi hæga svarta hljóm- kviða sem hafði orsakað það og þótt ómurinn hefði að mestu stöðvast fyrir utan, var ennþá dálítið af honum í gatinu og gróf sig dýpra og hreyfðist meðal hugsana hans, hleypti orðunum sem hann heyrði inn í myrka afkima heilans. Hann heyrði orðin, Chickamauga, Shiloh, Johnston, Lee og hann vissi að það var hans vegna sem þessi orð voru sögð, þótt þau hefðu enga merkingu fyrir hann. Hann velti fyrir sér hvort hann hefði verið hershöfð- ingi við Chickamauga eða við Lee. Hann reyndi að sjá sjálfan sig fyrir sér á hestbaki í miðju uppblásins farartækis sem var fullt af fallegum stúlkum, akandi hægt niður aðalgötuna í miðbæ Atlanta. En þess í stað byrjuðu gömlu orðin að hrærast í höfði hans líkt og þau væru að reyna að rykkja sér úr stað og öðlast sjálfstætt líf. Ræðumaðurinn hafði lokið við að tala um þetta stríð og var byrjaður á því næsta og var farinn að nálgast eitt í viðbót og öll orðin sem hann notaði voru, eins og svarta fylkingin, fremur óljós og pirrandi. Langur fingur hljóm- kviðunnar stóð í höfðinu á hershöfðingjanum, potandi í mismunandi bletti sem voru orð og hleypti ljósglætu að orðunum sem héldu þeim á lífi. Orðin fóru að nálgast hann og hann sagði, Fjandinn hafi það! Ég læt ekki bjóða mér þetta! Og hann byrjaði að mjaka sér aftur á bak til að komast undan. Þá sá hann veruna í svörtu skikkjunni setjast niður og það urðu læti og svarta lónið fyrir framan hann byrjaði að drynja og flæða að honum úr báðum áttum, að hægu svörtu hljómkviðunni og hann sagði: Hættiði, fjandinn sjálfur! Ég get ekki gert nema eitt í einu! Hann gat ekki bæði varið sig gegn orðunum og sinnt fylkingunni og orðin sóttu hratt að honum. Honum leið eins og hann væri á flótta aftur á bak og orðin sóttu að honum eins og skot- hríð úr framhlaðningum sem rétt missir marks en færist nær og nær. Hann snerist á hæli og byrjaði að hlaupa eins hratt og hann gat en uppgötvaði að hann var að hlaupa í áttina að orðunum. Hann var að hlaupa beint inn í skothríð orða og tók á móti þeim með runu af blótsyrðum. Um leið og hljóm- kviðan óx og nálgaðist hann opnaðist honum gjörvöll fortíðin, úr engu, og með nístandi sársauka fann hann hvernig líkami hans var sundurskotinn á óteljandi stöðum og hann féll niður og svaraði hverju skoti með blótsyrði. Hann sá mjóslegið andlit konu sinnar sem horfði á hann gagnrýnisaugum í gegnum gullspangar-gleraugun; hann sá einn hinna rangeygðu, sköllóttu sona sinna og móðir hans kom hlaupandi til hans með áhyggjusvip; þá kom
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132
Page 133
Page 134
Page 135
Page 136
Page 137
Page 138
Page 139
Page 140
Page 141
Page 142
Page 143
Page 144

x

Tímarit Máls og menningar

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.