Bibliotheca Arnamagnæana - 01.06.1985, Síða 262
254
vmm sijder do hann [Carolus Calvus] af hrædslu fieck sott af ofmegnum otta,
og do suo fiå hann var daudur fa var lykaminn smurdur enn feir villdu flitia
hann i Francka riki enn fad wanst feim eckj fuj feir stodust ecki fa olyckt
sem af lykamanum var, jnnann 7. ara var hann fluttur j Frackland enn å
medan lå hann i Vercellis.
Only in Sjåvarb. is Charles the Bald given a number among the Ger-
man emperors; in 1595 and 11153 Louis II is the fourth German empe-
ror. The following section in 11153, however, is titled “Carolus Cras-
sus 5. f (iskur) k(eisare),” and a compiler who saw this may well have
decided to call Carolus Calvus the fourth German emperor.
Under the year 900, with marginal references to “gr:” (same as
“grip” above?) and “Chron: Car.,” Porlåkur has:
Arnolphus 6. fisk(ur) keis(ari) kryndur af pava Formoso å 10.a årj sinz rykiss,
hann slo j hel hert(oga) Gvido, er keis(ari) villde verda, Enn kona hanz og
sonur hefndu fess afftur j fann måta, ad med fvj keis(arinn) fekte hana ej
firer adra, drach hun honum, til birladann drich, og sem Arnolphus hafde
drucked, fa fiell hann j fastan svefn j 3. daga, vaknade sjdan og var pyndur af
megnum verkium, hvar af hann luktade miog jlla, svo holld hannz fiinadj, og
lys og madkar åtu hann til daudz, og var med ollu olæknande, og deide fetta
år, vard so Ludovicus 4e hanz sonur afftur keisarj, rykte 12 år.
The same story is told, more copiously, in 1595, f. 134r-v, but the
Sjåvarb. version is closer to that in 11153, f. 68r-v:
Arnolphus 6. f(iskur) k(eisa)re
Arnolphus strijdde vid Normander sem fa hofdu jnnteked Lotharingen og
drap ij. hofudz menn, af feim, enn sette sinn son til forsvarz og verndar i
Lotharingen, og christnade Nordmander, sijdann dro hann j Walland, og burt
slo fann hertuga af Spoleto, sem Gvido hiet, huor sig wppsette fyrer keysara,
Arnolphus jnn tok Rom var og krijndur af pava Formoso, få hann hafde
stiornad x år, sonur Gvidonis villde hefna fodur sijnz og sette sig lyka til kongs
j Wallande, wtriette fo ecki par, fuj Arnolphus dreif hann burt, og Arnolphus
fecktte ecki Guidonis hustru, fyrer adra kvinnu, fesse sama keyffte ad einumm
hofudz <manne> Arnolphi, fyrer miked guli og sylfur, ad hann willde leifa
honum [written hm, probably error for hni=henni] ad drecka honum til einn
druck, huårn hun bar til hannz, og sem Arnolphus hafde drucked få fiell hann
j fastann svefn, enn sem hann vaknade fann hann ad hann var altekenn af
megnum siukdome, hafde hann få sofed iij daga, var suo fluttur afftur j
Pydska land, Enn Lambertus Gvidonis son dro effter honum med strijdz
folked, Arnolphus luckttade miog illa, fuj holld hanz fvnade og var med ollu
olæknande, og lys og madkar atu hann til daudz, anno 900. Liggur j Regens
borg, j sancte Emerani kyrkiu.