Dvöl - 01.07.1942, Síða 124

Dvöl - 01.07.1942, Síða 124
282 D VOL Undarlegt fyrirbæri O UNNUDAGSKVÖLD eitt í júlí- ^ mánuöi árið 1940 sat Hans Krantzer bókari við opinn glugga í stofu sinni á fjórðu hæð í húsi í Stokkhólmi. Þægilega golu lagði inn yfir borgina utan af Eystra- salti. Hans Krantzer var ekkert sérstakt í huga. Hann hafði setið við gluggann um hríð, er hann tók eftir lag- legri stúlku, sem var að lesa í bók við glugga á húsi hinum megin götunnar. Hann virti hana vand- lega fyrir sér. Hún var snoturlega klædd og hárið vel greitt. Honum heimi. Hafið engar áhyggjur mín vegna, því að ég vissi það allt fyrir löngu, og ég fann það líka á mér. Haldið þér, að ég hafi engan átt að fyrir handan hafið til þess að senda mér fréttir af syni mínum? Bréfin voru stíluð til vinar míns, svo að Andrés fengi ekkert að vita, ef einhverjar óþægilegar fréttir bærust. Og þar sem ég þeg- ar hafði skrifað klausturprestin- um og beðið hann að senda yður einungis góð tíðindi til þess að segja manninum mínum, þá vissi ég, þegar þér komuð með tilbúnu bréfin .... Ég hjálpaði yður þá til að blekkja vesalings Andrés — heilsa hans stendur höllum fæti, og það gæti orðið hættulegt fyrir hann að fá illar fréttir, eins og henni er komið. Þetta yfirvarp hefir verið mér hræðileg áreynsla, gazt vel að stúlkunni og reyndi að vekja athygli hennar á sér. í þessum svifum kom miðaldra maður inn í herbergið til stúlk- unnar. Hún varð bersýnilega skelk- uð, missti bókina úr höndum sér og kallaði á hjálp. í sömu andrá glampaði á hnífsblað, og hann sá manninn reka sveðju í bakið á stúlkunni. Stúlkan rak upp hræði- legt vein, hneig á gólfið og var þegar örend. Hans bókari var fyrst sem þrumulostinn. Allt hafði þetta gerzt i svo skjótri svipan, að hon- prestur minn, vegna þess, að ég hefi aldrei haldið neinu leyndu fyrir honum.áður öll þessi ár, sem við erum búin að vera i hjóna- bandi.“ * * * Hér lauk presturinn sögu sinni. Og þegar hann leit yfir hópinn, mátti hann lesa innilega hlut- tekningu úr svip okkar. „Svo að bæði vissu það, en hvort um sig fól það fyrir hinu,“ sagði sá okkar, er fyrst hafði talað. „Þér viljið víst segja, faðir,“ sagði vantrúarmaðurinn, „að þessi skæri hafi verið úr hreinu gulli, alsett skírustu gimsteinum." „Og ég get bætt því við, að ég hefi séð þau opnuð, unz þau mynd- uðu kross,“ svaraði presturinn með alvöruþunga.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160

x

Dvöl

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.