Morgunn - 01.06.1936, Blaðsíða 50

44
MORGUNN
fyrst og fremst á því, að hann væri upprisinn og þeir
væru vottar að því; hann hafði birzt þeim. Og þar sem
nú sannað framhaldslíf er einnig aðalverkefni spíritism-
ans, þá gegnir eiginlega furðu, að nokkur ágreiningur
skyldi þurfa að verða, að þessi auðsæi skyldleiki í skoð-
unum skyldi ekki þegar í öndverðu sameina þessa tvo að-
ila til samstarfs. En það, sem á milli hefir borið, er þetta,
að kirkjan hefir viljað láta frásögur nýja testamentisins
um upprisu Jesú vera næga sönnun, og með tilvitnun í
gamla testamentið talið aðferðir spíritista til að sanna
framhaldslífið með sambandi við framliðna vini vanhelg-
ar og óleyfilegar samkvæmt guðsorði. Um hið síðara þarf
ekki að fjölyrða, það er svo oft búið að sýna fram á, hve
fjarri sanni það er, að það sama, sem Jesús sjálfur átti
þátt í, sé nú óleyfilegt. Enda munu nú þau mótmæli frá
kennimönnum og öðrum kirkjulega sinnuðum mönnum
orðin kraftlaus með öllu, þó að enn muni þau heyrast frá
ýmsum. En hitt, að frásögur nýja testamentisins séu næg
sönnun, væri sanni nær, en þar við er sú athugasemd, að
þær sögur eru svo gamlar, að það gefur efagjörnum
mönnum nægilegt tilefni til þess að draga þær í efa, enda
hefir það verið gert í ríkum mæli og annars vegar líka
reynslan sú, að mesti f jöldi — nú á tímum ef til vill meiri
hluti — kristinna manna hefir ekki, hve feginn sem vildi,
getað bygt trú sína og von á þeim, og jafnvel mjög alvar-
legir kennimenn, sem hafa átt að gera og gert sér far um
að styrkja trúna hjá öðrum, hafa sjálfir komist í trúar-
þrot þegar á reyndi, að eiga að loka augum hjartkærustu
ástvina, og hafa þá í angist sinni mátt hrópa: Eg trúi, en
hjálpa þú vantrú minni, og taka undir með trúarskáldinu
okkar mikla: Víst er eg veikur að trúa, veiztu það, Jesú,
bezt. Og á öðrum stað: Þá trú og þol vill þrotna, þrengir
að neyðin vönd, reis þú við reyrinn brotna og rétt mér
þína hönd.
Með hverju á þá að reisa við reyrinn brotna, þegar
kirkjunni ekki tekst það með kenningum sínum og öðrum