Morgunn - 01.06.1936, Qupperneq 113

MORGUNN
107
atviki, áþekku að því leyti, að verðandi ókominna við-
t>urða virðast vera þoðuð á einkennilegu líkingamáli.
Ljósin d skipinu.
I byrjun vetrarvertíðar 1907, þá er flest skip lágu
húr á Reykjavíkurhöfn og menn voru önnum kafnir við
búa þau til veiða, dreymdi mig eftirfarandi draum.
Mér þótti eg vera staddur niður við höfnina, á stein-
kryggjunni og vera í þeim erindum að leita mér að vinnu.
b'g' sá engan mann á ferli þarna niður frá, svo að athygli
min beindist að þilskipunum, sem lágu úti á höfninni. Því
lengur sem eg horfði á skipin, þess fegurri og svipmeiri
Vll'tust þau mér vera. Sérstaklega drógst athygli mín að
einu skipinu, er lá vestast á höfninni, nokkuð frá hinum.
^kki var mér ljóst, hvers vegna athygli mín beindist eink-
nrn að því, en eg gat ekki haft augun af því, hvernig sem
a bví stóð. Er eg hafði horft á það um stund sá eg ljós,
eða eins og ljóshnetti, mjög skæra en litla, lítið eitt stærri
en stjörnur, úti á skipinu. Hreyfðust þessir einkennilegu
Joshnettir aftur og fram um þilfar þess, var eins og þeir
n°Ppuðu öðru hvoru örlítið upp yfir öldustokkinn, en
Vorn annars venjulega í hæð við hann. Eg horfði á þetta
nrn stund, en nú sá eg að þeir fóru að dragast hverir að
°ðrum, unz þeir mynduðu þéttan hnapp á þilfari skips-
ms á milli siglutrjánna, staðnæmdust þeir þar litla stund.
°tti mér þetta all einkennilegt og veitti því nákvæma at-
ygli. Ljóshnettir þessir fóru nú að smáhækka, þar til eg
Sa bá svífa hægt og hægt upp í loftið, sumir samhliða, en
aðrir hverir á eftir öðrum; gat eg greinilega talið tólf.
n er eg hafði talið upp að tólf fanst mér að margir fleiri
. lr ljóshnettir kæmu þarna aðvífandi, en þeir fóru
m,klu hraðar en þeir áðurnefndu og voru í svo þéttum
naPp, að eg gat eklci komið tölu á þá, en þeir fóru að
^ u leyti sömu leið og hinir fyrnefndu, þeir komust allir
. er til annars og mynduðu þéttan geislabaug uppi í him-
lngeiminum, en þá virtust mér þeir vera orðnir svo marg-