Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1953, Side 61

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1953, Side 61
HEYRÐI ÉG í HAMRINUM 171 Hann sagði ekki, að þetta væru Sameinuðu þjóðirnar, enda hefur hann ekki hlustað á Lundúnaútvarpið í endurvarpi frá Útvarp Reykjavík. Hið starfandi fólk þýtur frá störfum sínum og býst til varnar lífi og limum. Konan þrífur körfuna með barninu og varpar sér yfir hana, forðar Iífi barnsins, en fellur sjálf. „Móðurást blíðasta börnunum háð,“ flýgur mér í hug og kvæðið hans Jónasar. Ovinirnir koma inn á sviðið og heimaherinn hinum megin frá, og orustan hefst. Kórverjar hefja á loft fána sinn, og Islendingurinn finnur til sín talað, því að þessi fáni er í bláum og rauðum og hvítum lit. Menn sækjast á, hörfa og falla, hjúkra sjúkum og vefja fallna í fána þjóðar sinnar, í liti íslenzka fánans. En hvert einasta atriði er taktþrungið dansspor eftir hljómfalli öflugrar hljómsveitar. Að leikslokum stendur fáni Kórverjanna í fjallaskarði á útjaðri sviðsins. Þeirra var sigurinn. Ég get ekki nógsamlega undrazt og dáðst að því andlega jafnvægi og þeim djúpa skilningi hjartans, sem liggur að baki sköpun slíks listaverks, þar sem þolendur sjálfir hafa gert úr siðlausasta blóðbaði heimsins svifléttan dans lífsástar og sigur- fagnaðar. Hvergi vottaði fyrir hatri á árásaröflunum, frekar en um væri að ræða fellibyl eða jarðskjálfta eða önnur ópersónuleg náttúrufyrir- brigði. Ég veit ekki, hvort það var hrein tilvijun, en það vildi að minnsta kosti svo til, að um leið og lauk lófataki og hyllingarhrópum að loknum þessum einstæða dansi og maður ætlar að fara að hagræða sér á nýjan leik í sæti sínu, þá verður maður enn að standa upp til þess að vera eins og aðrir, og maður snýr sér til vinstri eins og allir aðrir. Og sjá: Út á svalir byggingar, sem reist er á efstu brún Frelsisgarðsins, en þar vorum við stödd, kom svartklæddur öldungur með gullinn kross á brjósti. Það var hinn nafntogaði prófastur í Kantaraborg, sem hafði tekið sig upp úr heimi þokunnar til að votta friðarhreyfingu alþjóða- æskunnar samúð sína og hollustu. Þar sem barnshjartað slær í brjósti, þar gleðjast menn yfir minnu en heilli sál, sem ann friði og réttlæti og rétti lítilmagnans, þrátt fyrir dygga þjónustu í víngarði brezkrar bisk- upakirkju. Og ég sjálfur varð svo barnalegur, að ég gladdist við þá hugmynd eina, að blessaður biskupinn minn stæði hér við hlið brezka prófastsins og mætti þar gleðjast yfir þroska mannlegrar sálar. Það er ekki rétt, að ég skilji svo við þetta mál, að ég minnist ekki að nokkru aðalgestgjafans, rúmensku þjóðarinnar, og þeirra kynna, er ég hlaut af tjáningarþrá þeirra og tjáningarhæfni. Ég sá tvö skáldverk
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164

x

Tímarit Máls og menningar

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.