Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.2009, Blaðsíða 10

Tímarit Máls og menningar - 01.09.2009, Blaðsíða 10
S a lv ö r N o r d a l 10 TMM 2009 · 3 sterk. Hver einstaklingur hefur meira svigrúm til athafna en í stærri samfélögum og tækifærin eru meiri. Að sama skapi berum við meiri ábyrgð hvert fyrir sig á því samfélagi sem við byggjum. Eina birtingar- mynd þeirrar ábyrgðar finnum við oftar en ekki á erlendri grund. Flest höfum við á ferðum erlendis hitt útlendinga sem aldrei áður hafa hitt Íslending og jafnvel aldrei heyrt á landið minnst. Við slíkar aðstæður verðum við umsvifalaust fulltrúar þjóðarinnar og sú ímynd sem útlend- ingarnir fá af Íslandi. Þessi framandleiki getur stundum verið okkur skjól þar sem engar fornar erjur eru rifjaðar upp, en hann getur einnig gefið þá mynd að við séum sérkennilegur þjóðflokkur á hjara veraldar og varla hluti af alþjóðlegu samfélagi. Í þessum efnum átti útrásin þátt í að breyta stöðu okkar í heiminum og okkur fannst, að minnsta kosti um stundarsakir, að í alþjóðlegum viðskiptum værum við tekin alvarlega. Og líkt og hver Íslendingur sem leggur af stað út í heim er fulltrúi þjóð- arinnar voru strandhögg hinna nýju víkinga einnig gerð í nafni Íslands. Hversu stór eða alþjóðleg sem fyrirækin urðu voru þau alltaf íslensk og komið fram við þau sem slík. Íslensk útrás og bankahrun áttu líka eftir að breyta ímynd landsins með eftirminnilegum hætti, ímynd sem við vorum öll hluti af, hvort sem við vildum eða ekki. Þetta eru örlög lítillar þjóðar. Ábyrgð okkar er þó ekki aðeins á alþjóðlegum vettvangi heldur ekki síður gagnvart okkur sjálfum þar sem við tökumst á við það verkefni að halda úti menningarsamfélagi við ysta haf; þjóð sem á sér aldagamla sögu og einstaka menningu og tungu. Í sjálfstæðisbaráttunni og á fyrstu áratugum nýs lýðveldis gerðu margir sér grein fyrir þeirri ábyrgð sem fælist í að vera Íslendingur og hvaða skyldur það legði á hvern einstak- ling. Ekki var sjálfgefið að slík smáþjóð gæti staðið á eigin fótum og ljóst að ekki þyrfti mikið að breytast í heiminum í kringum okkur til að til- raunin um Ísland færi út um þúfur. Gott samband við nágranna og vinaþjóðir hefur ætíð verið okkur nauðsynlegt til að lifa af sem þjóð á sama tíma og menning okkar er viðkvæm fyrir erlendum áhrifum og breytingum. Styrkur erlendra þjóða hefur á þessum sviðum á stundum fyllt okkur vanmetakennd og við höfum gert minna úr íslenskri menn- ingu og framlagi en efni standa til. Þegar Íslendingar sóttu á alþjóðlega markaði voru þeir þó fullir sjálfstrausts og með stórar hugmyndir um eigin getu. Vanmetakenndin hafði vikið fyrir oflæti en skammt getur verið milli þessa tveggja kennda. Við höfðum gleymt smæð okkar og töldum okkur trú um að við gætum skákað stórþjóðunum á þeirra heimavelli – og héldum að við kæmumst upp með það! Ekki síst þess vegna fyllti útrásin margan Íslendinginn stolti – við vorum loksins tekin TMM_3_2009.indd 10 8/21/09 11:45:27 AM
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.