Dvöl - 01.07.1942, Síða 7

Dvöl - 01.07.1942, Síða 7
DVÖL 165 Næsta dag var mjög kalt í veðri, svo að mamma saumaði mér jakka úr gömlum fra^kka, er pabbi átti. Hún saumaði hann í skyndi, og ég fór í hann í stað gamla jakkans míns, áður en ég fór út. Mamma hafði lagt ábreiðu yfir andlit barnsins. Það var eins og það svæfi i litlu húsi, þar sem það hvíldi í vöggunni. Mig langaði mjög til þess að gleðja mömmu, svo að ég tók fram biblíuna og las um Heródes. Ég sleppti lengstu orðunum, enda gekk lesturinn treglega í daufu, flöktandi skini kertaljóssins. Næsta morgun bað mamma mig að fara til þorpsins og tjá grafar- anum, að barnið væri dáið, svo að farið yrði að taka gröfina. Ég hélt af stað um tíuleytið með rótaranga í hendinni. Það var heitt í veðri, svo að ég fór í gamla jakk- anum mínum. Það var angan í lofti, en laufskrúð skógarins bar litblæ haustsins. Rauðbrystingar sungu á greinum trjánna, og krákuhópur hóf sig til flugs. Ég hélt blístrandi feiðar minnar, en til þorpsins var fimm mílna leiö. Það ríkti svo mikil kyrrð í skóginum, að skotdrunurn- ar létu í eyrum eins og þrumugnýr. Ég hélt hægt leiðar minnar og leit eftir berjum öðru hvoru. Ég heyrði menn vera á hlaupum í fiarska. Riffilskot kvað skyndilega við skammt frá mér; svo heyrðist hljóð, sem líktist helzt ýlfri í særðu ^ýri, en miklu hærra og ógurlegra. Ég faldi mig bak við tré, en þegar aUt var aftur orðið hljótt í skógin- um, hraðaði ég mér heim á leið. Ég kinokaði mér við að segja mömmu, að ég hefði orðið hræddur við hermennina, því að hún hafði áður kallað mig bleyðu. Ég sagði henni því, að grafarinn hefði ekki verið heima og hvergi fundizt. Hann hiyti að hafa farið í stríðið, en ég hefði engan mann .getað fengið til þess að koma með mér, því að allir óttuðust hermennina svo mjög. Hún leit rannsakandi í augu mér. Svipur hennar var svo strangur og alvarlegur, að ég glúpnaði frammi fyrir henni. Svo sneri hún sér und- an og gekk burt, en ég varð næsta skömmustulegur, því að ég vissi, að hún hafði séð það á mér, að ég sagði henni ósatt. En ég gat ekki annað en skrökvað. Ég sat grafkyrr langa stund og gat ekki haft augun af vöggunni. Ég fór nú líka að finna til hins sár- asta sultar. Mamma hafði brugðið sjali yfir sig, svo að ég vissi, að hún var á förum að heiman. Ég hét því með sjálfum mér, að ég skyldi borða vel, þegar hún væri farin. Ég vissi af brauði og fáeinum kjöt- beinum í skápnum, sem ég myndi geta kroppað af. Þegar mamma var ferðbúin, gekk hún aö vöggunni og tók andvana barnið upp. ,,Ég verð að bera það sjálf til grafar,“ mælti hún í hálfum hljóð- um. Hún var róleg, en mjög föl, og í augum hennar blikuðu ekki tár framar. „Robbie, ætlar þú ekki að kyssa
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160

x

Dvöl

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.