Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2011, Blaðsíða 159

Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2011, Blaðsíða 159
Kristján Jónsson Vopni Um inniíþróttir í æsku minni Oft voru gömlu baðstofurnar aðal íþróttavöllur heimamanna eins og gefur að skilja, einkum unglinganna. A skammbitunum varfleginn köttur,farið ígegnum sjálfan sig og farið á kerlingu. A gaflinum var reistfrá dauðum, rifinn leppur úrsvelli og brynnt músum. Að fara ígegnum sjálfan sig var á þann hátt, að maðurinn lagði hendurnar nokkuð gleitt á skammbitann og hóf sig svo upp og fór með fætuma milli handleggjanna undir bitann og niður hinu megin. Helst áttu menn að snerta gólfið með fótunum og fara svo upp aftur sömu leið og koma réttir niður á gólfið. Að flá kött var á þann hátt, að maðurinn hóf fætuma upp á bitann og krækti þeirn þar og sleppti höndunum, lét búkinn hanga niður og klæddi sig úr vestinu. Best þótti, ef hann gat klætt sig í það aftur og hneppt það að sér. Hann hóf sig svo upp, tók höndunum um bitann og sleppti niður fótunum og var sá leikur þá búinn. Gekk hann oft erfiðlega en með miklum hlátmm. Að fara á kerlingu var þannig háttað, að farið var að eins og áður upp á bitann með hendur og fætur, en svo átti maðurinn að snúa sér við og reka rassinn upp í bitann. Þetta var kallað að fara á kerlingu. Að reisa mann frá dauðum var svoleiðis, að maðurinn sem reisa átti, lagðist á bakið endilangur á gólflð með fæturna saman og hendur krosslagðar á brjóstinu. Svo kom sá sem reisti og tók undir hnésbætumar, en hinn hleypti sem rnestri stælingu í herðar og búk. Svo var hann hafínn upp ef allt gekk sæmilega þar til báðir vom uppréttir, sá sem reisti og sá sem reistur var í fangi hins. Þessi þraut kostaði bæði afl og lagni. Aó rífa lepp úr svelli var á þann hátt, að maðurinn lagðist á gólfið á grúfu teinréttur. Fætur voru bundnir saman og hendur bundnar á bak aftur. Svo var klútur lagður undir höfuð hans. Svo átti hann að reisa sig upp með klútinn rnilli tannanna. Þetta var kallað að rífa lepp úr svelli og gekk oft erfiðlega. Að brynna músum. Þá var látið vatn í djúpan disk svo mikið að fól allt andlitið. Síðan var látin í það stoppunál. Svo var andlitið rekið ofan í og komið upp með nálina milli tannanna þegar vel lukkaðist. Að ríðapert. Þá var strengdur sterkur kaðall milli tveggja rúmstöpla. Þar á átti reiðmaðurinn að setjast og krossleggja fæturna upp á strenginn. Fyrir jafnvægisstöng hafði hann dálítinn prikstautul sem hann gat rekið niður í gólfið, ef hann ætlaði að detta, sem oft vildi verða. Aðalíþróttin var fyrst og fremst sú að geta setið á strengnum og svo lést leikmaðurinn leggja á hest með ýmsum tilburðum. Verst var að girða á hestinum því þá þurfti maðurinn að hafa handaskipti á prikinu á meðan. Það var aðalþrautin og oft spennandi að horfa á, því þá vildi maðurinn oft velta af. Síðast sá ég Þorkel Jónsson frá Fljótsbakka leika þessa íþrótt kringum 1920. Það var á Eiðum íyrir fullu húsi og miklum gleðskap. Það ólst upp margur hraustur drengur á íþróttavelli gömlu baðstofanna. Tölvusett G. I. 157
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164

x

Múlaþing: byggðasögurit Austurlands

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Múlaþing: byggðasögurit Austurlands
https://timarit.is/publication/1153

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.