Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Árgangur

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1967, Blaðsíða 58

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1967, Blaðsíða 58
62 ÁRBÓK FORNLEIFAFÉLAGSINS henni er einungis varðveitt eitt heilt stef, þar sem hann biður Krist að beina för sína og halda verndarhendi yfir sér: Mínar biðk at munka reyni meinalausan farar beina; heiðis haldi hárrar foldar hallar dróttinn yfir mér stalli. Efni drápunnar er að öðru leyti ókunnugt.1 Guðmundar saga, sem nefnd hefur verið hin elzta, varðveitir frá- sögn, er snertir hafgerðingar. Þar er greint frá því, er Guðmundur Arason, er síðar var nefndur hinn góði, heldur í biskupsvígsluför með kaupmönnum til Noregs, en skip þeirra hrekst fram og aftur fyrir öllu Norðurlandi. Þeir eru ýmist fyrir norðan Gnúpa eða vestur á Skagafirði og í annað sinn fyrir norðan Langanes. Loks komast þeir fyrir Vestfirði, suður fyrir Snæfellsnes og austur fyrir Eyja- fjöll. Þá gengur á landnyrðingur, svo þá rekur suður allt í haf, þar til þeir verða varir við Suðureyjar og þekkja, að þeir eru komnir að eyjum þeim, er Hirtir heita. Þaðan ber þá að írlandi. Þeir sigla fyrir sunnan það „og hafa storm veðurs, og heyra þeir grunnföll á alla vega frá sér". Um síðir bar þá að Skotlandi, en tóku þá sunnan- veður svo mikið, „að þeir menn sögðu svo, er þar höfðu verið, að þeir hefðu aldrei komið í jafnstóran sjá sem þá, er þeir sigldu undan hvarfinu á Skotlandi". Þá létu þeir reka, og um nóttina „heyrðu þeir menn, er vörð héldu og vöktu, bresti stóra og ógurlegan gný. Þeir urðu varir við báru mikla, að þeim þótti ráðinn bani sinn, ef hún gengi að flötu skipinu". En Guðmundur tók helga dóma og gekk út að borði með þá og blessaði, og fengu menn þá snúið skipinu móti bár- unni, og er þeir voru á brjósti hennar, hrundi hún öll. Síðan tóku þeir til segls og sigldu við eitt rif og náðu Suðureyjum í foráttu- brimi og við mikinn háska. Þaðan gekk ferðin vel til Noregs.2 Höf- undur sögunnar kallar þennan kaf la hennar: Frá hafgcrðingum. I Konungsskuggsjá er hafgerðingum lýst á þessa leið: „Nú er það enn eitt undur í Grænlandshafi, er ég er eigi fróð- astur um með hverjum hætti er það er, það kalla menn hafgerð- ingar. En það er líkast sem allur hafstormur og bárur allar, þær sem í hafi eru, safnist saman í þrjá staði og gerist af því þrjár bárur. Þær þrjár gerða (girða) allt haf, svo að menn vita i ísl. fornrit IV, bls. 245. 2 Biskupa sögur, Kaupmannahöfn 1858, I, bls. 483—485.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140

x

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Árbók Hins íslenzka fornleifafélags
https://timarit.is/publication/97

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.