Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.2001, Blaðsíða 110

Andvari - 01.01.2001, Blaðsíða 110
108 SILJA BJÖRK HULDUDÓTTIR OG ÞORKELL ÁGÚST ÓTTARSSON ANDVARI 5:10). Þetta minnir á það þegar Benedikt finnur sínar fyrstu lifandi kindur en þá segir sögumaður: „Hún [heppnin] var áþekkust því að varpa netjum sínum í ósýnilegt haf [...]“ (bls. 82). Pétur átti einmitt að kasta netum sínum í ósýni- legt haf, rétt eins og Benedikt gerir hér. Ein frægasta setning Jesú er líklega: „Leyfið bömunum að koma til mín, vamið þeim eigi, því að slíkra er himnaríki.“ (Sjá Mt 19:14; Mk 10:14 og Lk 18:16). Benedikt er einfari og á ekki mikla samleið með öðru fólki. Hann tekur aldrei þátt í spilamennsku með Hákoni og vinnumönnum hans en þegar kemur að börnunum, sem sækja það fast að vera í návist hans, sparar hann ekki tíma sinn. Eins og segir í bókinni: „I Botni voru það bömin ein sem fögnuðu honum, þau voru í sjöunda himni, af því að nú var Benedikt nauð- ugur einn kostur, að sitja um kyrrt. [...hann] skipti deginum milli Eitils og barnanna á heimilinu.“ (bls. 38-39). Benedikt leyfir bömunum að koma til sín og virðist fagna návist þeirra, rétt eins og Jesús Kristur. í fjallræðunni segir meðal annars: „Slái einhver þig á hægri kinn, þá bjóð honum einnig hina. Og vilji einhver þreyta lög við þig og hafa af þér kyrtil þinn, gef honum eftir yfirhöfnina líka. Og neyði einhver þig með sér eina mílu, þá far með honum tvær. Gef þeim, sem biður þig, og snú ekki baki við þeim, sem vill fá lán hjá þér.“ (Mt 5:39-42). Greinilegt er að Benedikt lifir samkvæmt þessu boði. Það sést t. d. á framkomu hans við Hákon. Þó hann viti vel að Hákon og menn hans séu að misnota hann með því að láta hann eyða sínum dýrmæta tíma í að leita fyrir sig þá ásakar hann þá ekki þegar hann staðfestir að vissulega hefðu Hákon og menn hans átt að leggja fyrr af stað í sauðaleit sína (bls. 36). I anda Krists gefur Benedikt með sér mat sinn og neitar engum um aðstoð í eftirleit þeirra. Auk Hákonar hjálpar Benedikt Jóni í leit að týndu stóði. Honum finnst að „úr því að fundum þeirra hafði borið saman, þá [bæri] hann að vissu leyti ábyrgð á honum.“ (bls. 54). I sömu ræðu líkir Jesús áheyrendum sínum við ljós heimsins. Þar segir: „Þér eruð ljós heimsins. Borg, sem á fjalli stendur, fær ekki dulist. Ekki kveikja menn heldur á ljósi og setja undir mæliker, heldur á ljósastiku og þá lýsir það öllum í húsinu. Þannig lýsi ljós yðar meðal mannanna, að þeir sjái góð verk yðar og vegsami föður yðar, sem er á himnum.“ (Mt 5:14-16. Sjá einnig Mk 4:21-25; Lk 8:16-18 og 11:33-36.). Áhugavert er að bera þessi orð saman við lýsingu sögumanns á hinu einmana ljósi í bæjargöngunum i Botni: Ljós stóð og beið þeirra inni í bæjargöngunum, hafði staðið þar um stund og logað yf>r engu nema sjálfu sér. Ljós sem logar yfir engu, er nærri því eins einmana og efasjúk sál. og breytist því kynlega undir eins og það er ekki eitt lengur, undir eins og menn koma að. Eins og nú þetta ljós: að fyrir það eitt, að mennimir þrír komu inn úr dyrunum varð það ekki eins einmana og yfirgefið sem áður, hafði allt í einu fengið starf að stunda og hlutverk að rækja. (bls. 30-31).
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.