Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1970, Síða 12

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1970, Síða 12
Tímarit Máls og menningar mönnum ekki neitt og margföld reynsla jafnvel ekki heldur.“ Og hvað mætir okkur í landi lýðræðisins? Þegar við Jónas minn komum til Sheffields, þar sem friðarþingið skyldi haldið, munaði minnstu, að við værum settir í tukt- hús fyrir að vera komnir á slíka samkomu og þingheimur varð að flýja til Varsjár í boði Pólverja. Þetta höfðu Englendingar lært af mestu styrjöld allra tíma, hálfdrepnir undan eldsprengjum óða mannsins. En þegar við komum til þeirrar fallegu borgar Varsjár, sá ég fljótlega, að alþjóðaandinn í Vín var horfinn norður og niður. Fyrsta verk þingsins var að úthluta tungumálum, það er að ákveða, hvaða tungur skyldu leyfðar sem þingmál. Ef ég man rétt, þá voru þar valdar pólska, rússneska, þýzka, enska, franska og kínverska. Aðrar tungur voru settar utan gátta. Þá sagði ég við sjálfan mig: Er þá sósíalistísku jafnrétti svona úthlutað? Er þetta bræðralag sósíalismans í verki? Hefur mannkynið ekkert lært af mestu styrjöld allra tíma? Því „fræðsla má hjá mönnum ekki neitt og margföld reynsla jafnvel ekki heldur.“ Þetta var fremur leiðinlegur mannsöfnuður. Þar ríkti enginn einingarandi, enginn samúðarhugur. Esperantistar voru þarna miklu færri en á Vínarmót- inu og það var eins og þeir létu sem minnst á sér bera. Mér virtist auðsætt, að þeir væru undir fargi þj óðernisstefnunnar. Alþjóðahugur esperantismans, sem þó nokkuð bar á í Vínarborg, var enginn í Varsjá, sjálfri horg Zamen- hofs. í Varsjá var mannlífið sundrað og dauft. Þó var þessi samkunda ekki alveg án skemmtilegra atvika. Ég samdi stutta tölu á esperanto, á meðan við biðum eftir þingleyfi í Sheffield, í sex daga, að vísu árangurslaust. Ég hringdi til eins esperantofulltrúans í borginni og bað hann að þýða erindið á ensku. Það var fljótlega velkomið, og við Jónas minn stigum upp í strætisvagn og ókum langa leið. Þá var dagur að kvöldi kominn og skuggalegt í heiminum. Fulltrúinn tók okkur báðum höndum, og það fyrsta sem við heyrum, þegar við stígum inn í hans lossamenti, er útvarp á íslenzku. Mér urðu að hugsun orð Eilífs heitins í Árbæ: „Hvar er ég staddur? Er ég úti eða er ég inni? Eða er ég undir berum himni?“ Fulltrúinn bar nokkurt skyn á útvarpstækni og seiddi fram útvarp á íslenzku til þess að fagna okkur. Þetta hafði skemmti- leg áhrif á okkur. Síðan komu ágætar góðgerðir. Og erindi mitt þýddi hann með prýði. Þetta var fyrsti útlendi maðurinn, sem við höfðum fyrir hitt í ferðinni. Ég fékk því til leiðar komið í Varsjá, að ég mætti flytja erindi mitt á esperanto með ensku þýðingunni. Ég vildi lofa þingheimi að heyra, að til 202
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.