Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1973, Síða 21

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1973, Síða 21
Guðbergur Bergsson Mannsmynd úr bibiíunni „Snjór féll. Alls staðar var hvít auðn. Við höfðum verið að drekka: drekka- drekka-drekka. Við vorum orðin lúin. Svo kom kvöldið og síðan nóttin og við sofnuðum loksins.“ Einhverra hluta vegna æxlast þetta þannig: Þegar ég er á ferðinni, heim- sæki ég kunningja mina. Núorðið er ég sjaldan á ferðinni, og af þeim sök- um er drykkjulíf mitt miklu minna; drekkið kóka kóla. Og þess vegna hitti ég kunningja mína sjaldnar, nema þegar þeir eru á rás um heilann í mér. Ég hef aldrei talið vinnufélaga mína til kunningja, þeir eru aðeins vinnu- félagar, og kunningjar eru önnur tegund manna. Ég æski ekki félagsskapar kunningja. Viðhorf mín falla ekki um þeirra farveg, en hann er sá, að utan vínsins sé ekkert líf. Ég er enginn heimspekingur, haldinn díonisisku æði, heldur þvældist ég inn í hópinn, með sama hætti og ég þvældist inn í þetta líf, af einskærri tilviljun, á afmælisdaginn minn í júlí, inn í líf, sem ég hvorki veld né skil, eða get haft hemil á sjálfur. Lífið er mér ofviða. Og það er sagt, og rétt, að mannsins mesta böl sé það, að hann fæddist. Maður þvælist um, einhvern veginn, eftir vegleysum hinnar troðnu og margtroðnu tilveru, og rekst þar á hina og þessa menn, góða eða illa, sparsama eða reglusama, og grísar á að segja já eða nei, sem fer ekki eftir neinum sérstökum reglum. Síðan tórir maðurinn þangað til hann deyr, sparkar úr löpp, geispar gol- unni, án þess hann verði nokkru bættari eða var við minnstu breytingu á sér á eftir. Allt er þannig: dauði innan dauðans. En ég blessa foreldra mína fyrir erfiðið, sem þeir lögðu á sig í blóma æsku sinnar og fátæktar, þegar þeir nenntu að eiga mig. Núna vita þeir, að ég er þeim þakklátur. Engu að síður hitti ég kunningjana, og engum manni er það viðkomandi, nema kannski sjálfum mér. Allir, sem lifa, komast ekki undan því að eignast vináttu einhvers, sem lifir og gengur tvífætt eða fjórfætt. Hver getur lifað vinalausu lífi? Eiga líkin vináttu einhvers? Nei; heldur kannski hug ein- hvers. Á guð almáttugur einhverja vini? Nei. Hann er vinalaus. Annars held ég aldrei fram neinni sérstakri skoðun. Ég ulla á sérstakar skoðanir 227
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.