Úrval - 01.12.1958, Blaðsíða 22

Úrval - 01.12.1958, Blaðsíða 22
tjRVAL þerra tárvot augu sín til þess að tjá einmanaleik sinn. Hér ber enn að sama brunni: þegar leik- rit metur einskis þýðingu sína fyrir mannkynið, lætur það staðar numið við tilfinninga- átök, þennan freistandi skjöld gegn sönnum dramatískum á- hrifum, þessa fölsun á því sem er mergurinn málsins. Það er táknrænt fyrir það hugboð vort að vér séum bund- in, að vér höfum numið á brott af leiksviðinu hurðir, veggi og loft. En glöggt auga sér enn allt þetta á sviðinu. Ef til vill á það í sannleika eftir að hverfa, þá fyrst þegar sjón vor stað- næmis ekki við foreldrana, sem eru þegar öllu er á botninn hvolft ekki nema skuggar guð- SKUGGAR GUÐANNA anna, þá fyrst mun sviðið opn- ast fyrir því ríki þar sem faðir- inn er ekki hið endanlega yfir- vald, því ríki þar sem hann er einnig sonur, því ríki þar sem trúarbrögðin verða til og mikil- mennin lifa. Mikið leikrit er mikil lögspeki. Jafnvægi er allt. Vér munum ekki finna það fyrr en vér sjáum aftur manninn sem heild, fyrr en viðkvæmni og vald, réttlæti og nauðsyn standa nakin and- spænis hvort öðru, fyrr en rétt- læting drottinvalds og einnig uppreisnar hefur verið rakin jafnvel upp á þann regintind þar sem öndin bregst oss, þar sem þögnin ríkir ein, vegna þess að hið æðsta sjónarmið jafnt og hið smæsta hefur talað. Nytjaskepna. 1 leit minni að fágætum munum kom ég eitt sinn i fornsölu Sams Cohen, þar sem ég hafði stundum áður rekizt á eigulega gripi. Ég gekk fram og aftur með hillunum, en fann ekkert nýtilegt. En rétt þegar ég var að fara út úr dyrunurp, kom ég auga á kött, sem var að lepja mjólk úr skál. fig sá strax, að skálin var fágætur og dýrmætur gripur. En það leit ekki út ' fýrir, að Sam vissi það, kannski ég gæti fengið hana fyrir lítið? „Þetta er allra snotrasti köttur, sem þú átt þarna, Sam," sagði ég. „Viltu ekki selja mér hann?“ „Jú, þú skalt fá hann fyrir hundrað krónur." Ég borgaði honum hundrað krónur og tók köttinn undir höndina, en bætti við um leið: „Það er bezt ég taki þessa skál með. Kötturinn er sennilega vanur að éta úr henni." ,,Nei,“ sagði Sam, „skálina get ég ekki misst.“ „Jæja, ég skal kaupa hana af þér,“ sagði ég. „Nei, ég vil heldur ekki selja hana,“ sagði Sam. „Hvaða vitleysa, Sam. Af hverju viltu ekki selja mér þessa gömlu skál?“ „Af því að frá þessari gömlu skál er ég búinn að selja 139 ketti," sagði Sam. —Jules M. Smith. 20
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.