Morgunn


Morgunn - 01.12.1923, Síða 7

Morgunn - 01.12.1923, Síða 7
MORGUNN 133 að fara hina leiðina: að hafa bæði skyprni og skrift. Bg hafði þá töluvert æft ósjálfráða slcrift og komu þar svo gó'öar sannanir, að þeim, sem við voru, þótti ekki fært, að rengja. T. d. á einum fundi kom fóstri eins mannsins og vísaði á skrifuð hlöð, sem enginn sagðist vita neitt um. Bn noklcuð var það, að blöðin fundust, þar sem hann vísaði á þau. Frá mér gat það ekki verið, því að eg hafði aldrei komiS í húsið, sem þau voru í, og hefi ekki komið þar enn. Margir skrifuðu af fundarmönnum, fleiri en eg, og yfirleitt virtist alt ganga hjá okkur að óskum. Okkur var sagt að revna lækningar og við gerðum það með góðum árangri. En alt af urðum við að halda fundina eins og við værum að stela. Við áttum óvildar- menn, sem sátu um okkur og reyndu að gera okkur alt ókleift — gátu ekki skilið annað en að þessir fundir okk- ar væru af öðrum hvötum en að leita að sannleika mn annað líf. Svo varð einn af fundarmönnunum lasinn, hafði auðvit- að verið heilsulítill alla sína æfi; en nú var ekki vandi að vita, af hverju honum versnaði. Það var auðvitað af því, að við vorum að þessu kukli. Okkur var nú eklri ljúft að hætta, með því líka, að þær verur, sem við höfðum haft samhand við, lögðu nú enn fastara að okkur að halda áfram, því að alt vildu þær okkur gott g(*ra. Pilturinn, sem lasinn varð, fór til út.landa í spítala, og lengi á eftir héldum við áfram með fundina og fréttum gegnum skriftina alt um hann. Þegar við fengum hréf frá honum, stóð alt af alt heima. T. d. spurðum við einu sinni, hvernig hagaði tii í herherginu hans, og var því öllu nákvæmlega lýst, svo sem eins og litnum á teppinu yfir rúmir.u hans; alt reyndist það rétt, þegar ’hans umsögn kom. Margt fleira kom afskaplega merkilegt á fundunum og Tnargt var okkur sagt um ókominn tíma, sem alt hefir staðið heima. En mest dáðist eg að kærleikanum, sem alt af skoin gegnum alt, sem skrifað var. Venjulega t>yrjaði skriftin á þessum orðum: „Munið eftir að guð er kærleikur.“ Og svo kvöddu þeir okkur ætíð með einkar fallegum fyrirbænum,
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116

x

Morgunn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunn
https://timarit.is/publication/668

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.