Morgunn


Morgunn - 01.12.1923, Síða 93

Morgunn - 01.12.1923, Síða 93
MORGUNN 219 ist það langt um meira, áður en lífitS slitnaSi af því. Hörmu- legast var að vera ef til vill völd að þessu sjálf. Hún minnist þess, hve sumir voru kaldir og hluttelaiingarsnauðir. Ilenni fanst jaínvel ískaldur gustui’ standa af líkræðunni og sálma- söngnum. Þó fanst henni taka út yfir alt, þegar iiún var tekin með valdi og sett í söðulinn og hótað að binda hana, ef liún sýndi mótþróa. Svo var hún flutt burt úr átthöguin sínum, og hvað henni hafði sárnað, að þeir gátu elt hana uppi, þegar hún hafði sloppið úr söðlinum og fengið von um að lcomast aftui’ heim. Hún minnist þess ineð innilegri þakklátsemi, ;ið þetta er alt liðið hjá. En þó finnur liún, að him muni aldrei geta orðið ánægð, fyr en hún fengi að vita, hvernig börnunum sínum liöi. Hana hafði svo oft dreymt, að þau luemu til sín og kvörtuðu um að þeim liði illa og væri kalt. Þá fanst henni drauminaðurinn hennar standa hjá sér. Hún finnur, að hann les í huga hennar alt, sem hún hefir hugs- að. Hann söng þá sálinana 207 og 208. ltöddin var svo mild og sálmarnir eiga svo nákvæmlega vi'S ástand hennar, að hún fyllist auðmýkt og bænarhug. Hún biSur hann að miskunna sér og lofa sér að vera hjá börnunum sínum, þegar hún deyr. Hún biður hann að lofa sér að vita, hvernig börnunum iíði. Þá finst henni tár hrynja af augum hans ofan á liendurnar á sér. Ifún verður hrædd uin að hafa móðgað hann. Þá snýr hann sér að henni og segir: „Veizt þú ekki enn, livað guðs miskunn er mikil? Teldu neðri blöðin á blóminu þínu.“ Ilún telur blöðin, þau eru 3, eins og börnin hennar. Þá fanst henni hún fyllast enn meiri auðmýkt og lotningu. Þá syngur hann sálm- ana 391 og 392. Henni fanst, hvert atriði í þeim eiga við ástand sitt, og alt verða sér til óumræðilegrar huggunar. Hann seg- ir henni að saka ekki sjálfa sig um dautSa barnanna. Ilann segist sjálfur hafa ákveöið, að þau dæju, svo að ekld þyrfti að hrekja þau frá henni, því að það mundi hafa orðið henni um megn. Draumar Maríu voru margir. Á liverri nóttu dreymdi hana sömu veruna. Þeir voru þó svo líkir hver öðrum. að óþarÞ virðist að rita þá alla.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116

x

Morgunn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunn
https://timarit.is/publication/668

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.