Árbók Landsbókasafns Íslands - Nýr flokkur - 01.01.1991, Side 106

106
FINNBOGI GUÐMUNDSSON
Ég birti nú erfiljóðin tvö, en sem einkunnarorð fyrir hinu fyrra
eru höfð tvö fyrstu vísuorðin í síðara erindi þýðingar Kristjáns
Jónssonar á kvæði Byrons My soul is dark. Þýðingin birtist fyrst í
Islendingi í desember 1862, en síðar í útgáfum ljóðmæla Kristjáns
(1. útg. kom út í Reykjavík 1872). Umrædd vísuorð eru: Lát strengi
lýsa sorgum sárum./Nú sízt er gleðilag mér kært.
Sigríður Jónsdóttir1
Lát strengin (sic) lýsa sorgum sárum.
Nú sízt er gleðilag mér kært.
Kr. Jónsson þýddi
Fuglar syngja sorgarljóð,
sumarið kveður blíða.
Blómstrin falla föl og hljóð,
frosti og vetri kvíða.
Reika ég einn um rökkvan lund,
rennur sól um aftanstund
að baki hárra hlíða.
Kveddu hátt þitt harmalag,
haustið blóma snauða!
Úr fjarlægð barst mér frétt í dag,
fregn um sorg og dauða.
I hjarta mínu er haust og ís.
Hlusta á þín ljóð eg kýs
einn í skógnum auða.
Rós er fallin friðarblíð
föl á tímans sandi,
þó að hvorki haust né hríð
henni yrði’ að grandi.
Himindögg of heit og þung
hefir slitið blöðin ung
lífs af blómsturbandi.
1 Dáin á Atlantshafi 1880.