Andvari

Árgangur

Andvari - 01.10.1960, Blaðsíða 43

Andvari - 01.10.1960, Blaðsíða 43
JÓMFRÚFÆÐINGIN 233 Veðurgnýrinn og trylltur veltingur skipsins torvelduðu allar viðræður, en úrsmiðurinn var að skemmta með söng. Balthazar Njálsson úrsmiður hafði góða rödd, en hún hafði aldrei verið notuð nema í þröngum vinahópi og undir áhrifum örvandi drykkja. Þó að söngskráin væri takmörkuð, var ekki valið af verri endanum: Það voru hinir gömlu magnþrungnu útfarar- og passíusálmar Hallgríms Péturssonar sálmaskálds. Balthazar var prestssonur og prestlærður sjálfur; hann hafði hafnað allri trú sem siðleysu, en sálmana gömlu þótti hon- um alltaf vænt um, og þá kunni hann orðrétt utanbókar. Landar hans tveir tóku undir það sem þeir mundu. Færeyski vélstjórinn hlýddi á með athygli og horfði með furðusvip á syngj- andi ættbræður sína þrjá. Tveir þeirra, skáldið og læknirinn, voru þrekskrokkar að sjá; hinn fyrrnefndi var reistur og tígulegur, með leiftrandi eld í augum, hinn var digur sem naut og blár sem hel. Úrsmiðurinn var grannur og föl- leitur með fínlega meitlaða drætti í skegglausu andliti. Hann var þrifalega og nosturslega klæddur, í sjakket og með hálslín, en hinir voru í slopp og morgun- skóm með sólarhringsgamla skeggbrodda í vansvefta andlitum. Um Einar Bene- diktsson vissu allir, að hann var ekki aðeins skáld, heldur fékkst hann einnig við stjórnmál og kaupsýslu, og um það gengu ævintýralegar sögur, að hann hefði selt ríkum enskum bröskurum og sérvitringum jarðskjálftasvæði, gull- námur og norðurljós. Það fór að bregða birtu, og þjónninn kom til þess að kveikja, en það mátti skáldið ekki heyra nefnt, hann vildi njóta rökkursins og blikandi endurskinsins frá æðandi öldunum. Læknirinn rétti þjóninum tóma flöskuna til þess að fá aðra nýja, hægt færðist kvöldið yfir og stormurinn gekk berserksgang, alvaldur og örvita, en Islendingarnir héldu áfram að kyrja sálmana. Afl dauðans eins nam krenkja alla í veröld hér; skal ég þá þurfa að þenkja, hann þyrmi einum mér? Adams er eðli runnið í mitt náttúrlegt hold; eg hef og þar til unnið, aftur að verða' að mold. Það kvöld snerist stormurinn upp í fárviðri. Skipið var í einu brimlöðri, það engdist og veinaði eins og kona í barnsnauð. I einum brotsjónum slitnuðu tveir björgunarbátar upp og fóru fyrir borð, hina varð að njörva niður með aukaböndum. Um ellefuleytið losnaði lestarhleri á framþiljum — það varð að
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.