Andvari

Árgangur

Andvari - 01.10.1960, Blaðsíða 22

Andvari - 01.10.1960, Blaðsíða 22
212 STEFÁN PJETURSSON ANDVARI í öllum höfuðatriðum, eru þar enn mannsaldraverk óunnin, fjölmörgu að raða, . . . ótal margt að skrásetja, . . . enda aldrei þrot á því, sem vinna þarf við slík söfn, ef vel skal vera". — Er enginn vafi á því, að óvissan, sem þessi vanhugs- uðu og nánasarlegu sparnaðarfrumvörp stjórnarinnar sköpuðu um framtíð þjóðskjalasafnsins síðustu árin, sem Jón Þorkelsson lifði, hefur valdið honum þungum áhyggjum og hvílt sem skuggi á ævikvöldi hans. Að öðru leyti virðist hann hafa unað hag sínum vel síðustu æviárin. Hann kvæntist árið 1920 í annað sinn, — þá löngu skilinn við fyrri konu sína, — Sigríði Finnbogadóttur hreppstjóra í Presthúsum í Mýrdal Einarssonar, sem reyndist honum samhent, enda umhyggjusöm kona; voru þau systrabörn, eign- uðust eina dóttur, Matthildi, og lifðu þær mæðgur hann báðar. Þótt ekki væri hann neitt innundir hjá stjórnarvöldum landsins, naut hann á þessum árum vaxandi virðingar samborgara sinna, sem oft varð starsýnt á öldurmannlega ásýnd hans á götum Reykjavíkur og þótti gaman að tala um „doktor Forna , þann fróða og sérkennilega mann. En fáir mátu verk hans að verðleikum. Það var ekki fyrr en „Vísnakver Fornólts" kom út, að þjóðin tók að skilja hann. En þá voru dagar hans taldir. Jón Þorkelsson hafði alla tíð síðan á latínuskólaárunum í Reykjavík farið furðu dult með skáldskap sinn. Fæstir samtíðarmenn hans höfðu hugmynd um> að hann fengist við ljóðagerð, svo vandlega gætti hann þess að láta ekki nafns síns getið, þótt kvæði eða staka væri birt eftir hann. En í kyrrþey stytti hann sér með aldrinum oftar og oftar stundir með því að yrkja ljóð. Eg geri það að gamni mér að gutla á Boðnar flóð, ef þreyttur ég á öðru er og um mig stundin hljóð . . . kvað hann eitt sinn, ósjálfhælinn, um þá iðju sína. En oft urðu „fornu minnm honum þá ásækin yrkisefni, eins og mörg kvæði hans bera vott um: Mér eru tornu minnin kær meir en sumt hið nýrra, það, sem tíminn þokaði fjær — það er margt hvað dýrra en hitt, sem hjá mér er; hið mikla geymir minningin, en mylsna og smælkið fer.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.