Andvari

Árgangur

Andvari - 01.10.1960, Blaðsíða 52

Andvari - 01.10.1960, Blaðsíða 52
242 WILLIAM HEINESEN ANDVAKJ að ofsalegum, óhuggandi barnsgráti, hvössum og skerandi eins og örgrannur málmþráður. — Sko til! sagði stýrimaðurinn, sem birtist nú aftur í stiganum. Þarna hefur þeim samt tekizt að grípa laumufarþegann okkar! Rétt á eftir kom Björn læknir út um káetudyrnar, stirður og sveittur í andliti, í blóðugri nærpeysu. Hann stefndi hröðum skrefum á karlasalernið. — Hvernig líður móðurinni? spurði stýrimaður. — Allt all right! sagði læknirinn. Það er drengur. — Einmitt það! sagði stýrimaður og létti svo mikið að rödd hans drukkn- aði í hlátri. Þetta hlýtur að vera hamingjubarn, fætt á sjálfa jólanótt! Brytinn geispaði hátt og innilega. Drengirnir forðuðust að líta hvor á annan. — Strange tók laglega í lurginn á Jósefi áðan, eins og hann átti skílið, sagði Róbert. Heyrðirðu það? Hann var aftur orðinn gróinn til loftsins. Það var kafaldshríð, en storm- inn var að lægja, og það dró úr hafrótinu. Gufuskipið blés viðvörunarhljóðum út í dimman helli jólamorgunsins. — Hvað er að yður, Strange, sagði Thygesen skipstjóri. Mér sýnist þér vera að hlæja? — Ég? sagði stýrimaður. Nú jæja, reyndar — reyndar. — Já, verið þér ekkert að halda aftur af yður, sagði skipstjórinn napur- lega. Þér verðið líka einstöku sinnum að hafa leyfi til að vera ofboð lítið bandvitlaus! — Nú jæja, sagði stýrimaður og reyndi að eyða þessu. — Og ábyrgðarlaus! bætti Thygesen skipstjóri við og hnerraði velsældarlega. Stýrimaður lofaði þeim gamla að skemmta sér. Hann um það. Það rofaði til í hríðinni. Vitamir á Noregsströnd fóru að skína. Ský sem var í laginu eins og risastrútur varp gullinglitrandi eggi: morgunstjarnan. Stýrimaður gekk aftur til káetu sinnar. — Friður á jörðu og velþóknun meðal manna, hugsaði hann þar sem hann sat fyrir framan myndina af konu sinni og dætrunum þremur. Hann hafði dálítið samvizkubit af ádrepunni, sem hann hafði gefið matsveininum. Það var nokkuð hart aðgöngu. En svona fór alltaf fyrir aumingja Jósefi. Hann kallaði þetta yfir sig. Hann var drykkfelldur og þrasgjarn maður. En innst inni var hann líklega einnig stríðandi sál . . . Strange ákvað að fara niður og sjá, hvort matsveinninn væri á fótum.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.