Andvari

Árgangur

Andvari - 01.10.1960, Blaðsíða 97

Andvari - 01.10.1960, Blaðsíða 97
ISLENZK LJOÐAGERD 1959 287 ar, hvort sem hún er háð til góðs eða ills. Þeir verða alltaf strandaglópar á leiðinni í orustuna. Hannes Pétursson hlaut slíka viður- kenningu fyrir „Kvæðabók" sína fyrir fimm árum, að margir vorkenndu hon- um að þurfa að efna til nýrrar. Því er heldur ekki að neita, að ýmsir urðu fyrir vonbrigðum af ,,í sumardölum", enda þótt höfundur hennar bæri úr býtum rausnarleg verðlaun Almenna bókafélags- ins. Ég tel þó ekki aðeins, að skáldið hafi átt verðlaunin skilið, heldur að síð- ari bókin sé hinni fyrri betri, þegar öllu er á botninn hvolft. Eigi að síður skil ég afstöðu þeirra lesenda, sem meta „Kvæðabók" Hannesar Péturssonar meira en „í sumardölum". Fyrri bókin ein- kenndist af stórum kvæðum, en „I sumar- dölum" leynir iðulega á skáldskap sín- um. Flest ljóð hennar eru fíngerðar smá- myndir, þar sem reynt er að segja mikið í fáum orðum eða gefa í skyn mun meira en stendur svart á hvítu hverju sinni. Auk þess er ljóðstíll Hannesar ólíkt samræmd- ari hér en í frumsmíðinni. Skáldið hefur endurnýjazt í þeim skilningi, að það temur sér önnur vinnubrögð en áður var. Yrkisefnin hafa hins vegar ekki breytzt að sama skapi. Hannes Pétursson er sér í lagi skáld vegna þess hæfileika, að hann skynjar náttúru landsins djúpri og ein- lægri tilfinningu, sem hann túlkar eftir- minnilega og stundum svo, að einstakt getur talizt. Eg efast um, að annað ís- lenzkt skáld nú á dögum hafi þessa íþrótt betur á valdi sínu. Svipað er að segja um ástarkvæði Hannesar. Sum þeirra eru ógleymanlegur skáldskapur. En þetta vissi hvert mannsbarn, sem lesið hafði „Kvæðabók". Aftur á móti sakna lesend- ur „I sumardölum" söguljóða hennar, og þar mun fundin meginskýring vonbrigð- anna. En í þeirra stað yrkir Hannes nú um yndi þess að vera til, frjóa nautn lífs- gleðinnar og einlægan fögnuð þess, er hann hefur af forlögunum þegið sem Skagfirðingur og Islendingur. Hann túlkar þá sjaldgæfu afstöðu íslenzkra skálda, að honum líði vel. Hannesi dettur meira að segja í hug, að hamingja hans muni öll hér á jörðinni, hann hvorki meira né minna en íslenzkar drauminn um himnaríki og tileinkar sér þannig gleði og sæld líðandi stundar. Þessa gætir víða í bókinni, en einkum fjallar ljóða- flokkurinn Söngvar til jarðarinnar um þennan mikla fögnuð. Sum kvæði hans munu snjallasti skáldskapur Hannesar Péturssonar til þessa. Ég nefni sem dæmi annað ljóð flokksins (Bezt eru vorin), fjórða (Jörðin er bikar sætleikans), sjötta (Sælu-vika) og tíunda (Handan við lífið bíður ekkert, ekkert), en þriðja (Morgnar við sjóinn í maí) og áttunda (Undarleg ó-sköp að deyja) standa þeim ekki langt að baki, því að Hannes þræðir frábær- lega einstigið milli lífsskoðunar og skáld- skapar. Svo er raunar á allri vegferð bók- arinnar, þó að fyrir komi, að honum skriki fótur, því að víst eru kvæðin mis- góð, nokkur jafnvel misheppnuð. Púðrið hefur minnsta kosti blotnað í Birtan er komin, og Kreml er naumast annað en hreystiyrði utan um hnyttna hugmynd, þó að Hannes eigi kannski verðlaun Al- menna bókafélagsins því kvæði að þakka, sömuleiðis fer Þú og stjörnumar einhvern veginn forgörðum. En þetta eru sannar- lega smáræði í samanburði við stórtíð- indi annarra eins ljóða og Vor á fram- andi strönd, Flugvélar, Geimflaugar, í kirkjugarði, Kristallar, Á bláum skógum draumanna, Vísur um rjóðan munn, Þegar þú tárast, Vínlönd og Eftir brúð- kaupsnóttina. Þau væru öll frambærileg í sýnisbók íslenzkra samtíðarljóða. Höf- undur þeirra er skáld fjölbreytilegrar hug- kvæmni og listrænnar vandvirkni, tóna- kliðurinn fellur að myndinni og myndin
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.