Andvari

Volume

Andvari - 01.10.1960, Page 22

Andvari - 01.10.1960, Page 22
212 STEFÁN PJETURSSON ANDVARI í öllum höfuðatriðum, eru þar enn mannsaldraverk óunnin, fjölmörgu að raða, . . . ótal margt að skrásetja, . . . enda aldrei þrot á því, sem vinna þarf við slík söfn, ef vel skal vera“. — Er enginn vafi á því, að óvissan, sem þessi vanhugs- uðu og nánasarlegu sparnaðarfrumvörp stjórnarinnar sköpuðu um framtíð þjóðskjalasafnsins síðustu árin, sem Jón Þorkelsson lifði, hefur valdið honum þungum áhyggjum og hvílt sem skuggi á ævikvöldi hans. Að öðru leyti virðist hann liafa unað hag sínum vel síðustu æviárin. Hann kvæntist árið 1920 í annað sinn, — þá löngu skilinn við fyrri konu sína, — Sigríði Finnbogadóttur hreppstjóra í Presthúsum í Mýrdal Einarssonar, sem reyndist honum samhent, enda umhyggjusöm kona; voru þau systrabörn, eign- uðust eina dóttur, Matthildi, og lifðu þær mæðgur hann báðar. Þótt ekki væri hann neitt innundir hjá stjórnarvöldum landsins, naut hann á þessum árum vaxandi virðingar samborgara sinna, sem oft varð starsýnt á öldurmannlega ásýnd hans á götum Reykjavíkur og þótti gaman að tala um „doktor Forna“, þann fróða og sérkennilega mann. En fáir mátu verk hans að verðleikum. Það var ekki fyrr en „Vísnakver Fornólfs" kom út, að þjóðin tók að skilja hann. En þá voru dagar hans taldir. Jón Þorkelsson hafði alla tíð síðan á latínuskólaárunum í Reykjavík tarið furðu dult með skáldskap sinn. Fæstir samtíðarmenn hans höfðu hugmynd um, að hann fengist við ljóðagerð, svo vandlega gætti hann þess að láta ekki natns síns getið, þótt kvæði eða staka væri birt eftir hann. En í kyrrþey stytti hann sér með aldrinum oftar og oftar stundir með því að yrkja ljóð. Eg geri það að gamni mér að gutla á Boðnar flóð, ef þreyttur ég á öðru er og um mig stundin hljóð . . . kvað hann eitt sinn, ósjálfhælinn, urn þá iðju sína. En oft urðu „fornu minnin honum þá ásækin yrkisefni, eins og nrörg kvæði hans bera vott um: Mér eru fornu minnin kær meir en sumt hið nýrra, það, sem tíminn þokaði fjær — það er margt hvað dýrra en hitt, sem hjá mér er; hið rnikla geymir minningin, en mylsna og smælkið fer.

x

Andvari

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.