Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.2011, Blaðsíða 24

Andvari - 01.01.2011, Blaðsíða 24
22 GUÐJÓN FRIÐRIKSSON fremstur í flokki. Flestir konungkjörnu þingmennirnir og einn kjördæma- kjörinn fylgdu hins vegar Trampe að málum og sóttu ekki þessa fundi. Þegar ljóst var að ekki gekk saman með fylkingum á þjóðfundinum tók Trampe stiftamtmaður til bragðs að slíta honum fyrirvaralaust. Við þetta varð mikil háreisti meðal þingmanna. Þeir steyttu hnefa og hrópuðu ókvæðisorð. Jón Sigurðsson, leiðtogi meirihluta þingmanna, tók til máls og sagðist mótmæla þessari aðferð í nafni konungs og þjóðarinnar og áskilja sér rétt til að kæra þessa lögleysu. Við þessi orð strunsuðu þeir Trampe og Páll Melsteð, forseti þjóðfundarins, út úr salnum en flestir fulltrúarnir stóðu á fætur og hrópuðu í einu hljóði: „Vér mótmælum allir." Eftir að þjóðfundurinn fór út um þúfur hertu dönsk stjórnvöld tökin á íslendingum með ýmsum aðgerðum, meðal annars brottvikningu emb- ættismanna úr starfi, og dregið var úr fjárstuðningi við vísindastörf Jóns í Kaupmannahöfn. Sá mikli stjórnmálaáhugi sem vaknað hafði með íslend- ingum, eftir að einveldið var afnumið, dofnaði á næstu árum aftur til muna. En atburðirnir á þjóðfundinum voru að mörgu leyti hápunkturinn á ferli Jóns Sigurðssonar og hafa þeir meitlað sig í hug Islendinga. Þó að fátt nýtt gerðist náðist mikill áfangi árið 1855 þegar íslendingar fengu fullt frelsi til að versla við allar þjóðir. Það var ekki síst baráttu Jóns Sigurðssonar að þakka en hann reri óspart í dönskum þingmönnum að koma þessu fram og má kalla þetta fyrsta verulega árangurinn af stjórnmálabaráttu hans. Jón vildi opna ísland sem mest fyrir öðrum þjóðum, stuðla að nýjum verslunarsamböndum við Breta og Norðmenn og var hlynntur því að Frakkar fengju að reisa stóra fiskverkunarstöð í Dýrafirði 1856. Það síðastnefnda átti þó hvorki ekki upp á pallborðið hjá löndum hans né dönskum stjórvöldum. Þó að Jón Sigurðsson sé þekktastur nú til dags fyrir stjórnmálabaráttu sína voru þó vísindastörfin, einkum við handritarannsóknir og útgáfa, lifibrauð hans alla tíð og í þeim var hann afar vandvirkur, mikilvirkur og nútímalegur í vinnubrögðum enda virtur vísindamaður í dönskum fræðaheimi. Hann var annar tveggja styrkþega Árnasafns frá 1835 og ritari Árnanefndar, sem sá um safnið, frá 1848. Jón starfaði einnig mikið fyrir hið auðuga Konunglega nor- ræna fornfræðafélag og var skjalavörður þess í mörg ár. Þá vann hann árum saman fyrir Danska vísindafélagið að útgáfu danskra frumheimilda. Allt frá fyrstu stúdentsárum sínum í Kaupmannahöfn tók Jón Sigurðsson ennfremur að sér verkefni fyrir Hafnardeild Hins íslenska bókmenntafélags. Hann var kosinn ritari félagsins árið 1841 og frá 1851 var hann forseti þess og gegndi því embætti til dauðadags. Landar hans í Kaupmannahöfn kölluðu hann því „forseta" og er þaðan forsetanafnið komið. Bókmenntafélagið gekkst fyrir viðamikilli útgáfustarfsemi og var Jón potturinn og pannan í henni. Fyrir utan margháttaðar vísindalegar útgáfur á íslenskum fornritum, svo sem Snorra-Eddu, Islendingasögum og fornkvæðum, og heildarútgáfum á
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.